<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">235254</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">پي نوشت ها:<br />[1]   . مطهري، مرتضي، قم، انتشارات صدرا، 1374، مجموعه آثار، ج4، ص921، بخش امامت در قرآن.<br />[2]   . ابوعلي سينا، اشارات و تنبيهات، تحقيق دكتر سليمان رسيا، دارالمعارف، 1968، ج4،  ص395.<br />[3]   . ابوعلي سينا، مطبعه حيدري، تهران، 1379 هـ ، ج3، ص11، براي فرق ميان كمال و خير مراجعه كنيد به مصباح يزدي، محمد تقي، آموزش فلسفه، چاپ موسسه امام خميني، ج2، ص204.<br />[4]   . بوعلي، همان، ص43-42 و نيز فصل 2 _ ص10.<br />[5]   . ما منّا الّا و له مقام معلوم (صافات/ 164) از ما نيست جز آنكه رتبه معيّن دارد.<br />[6]   . مراجعه كنيد به حديث معروف نبوي منقول در دفتر چهارم(بيت1500)مثنوي معنوي.<br />[7]   . بوعلي، همان، ص10.<br />[8]   . مرا با خدا لحظه هايي است كه در قرآن كريم در آن نه ملك مقرب تواند شريك بود و نه پيامبر مرسل بحار‌الانوار ، ج 18، ص360.<br />[9]   . اگر يك گام ديگر بردارم نابود مي شوم. ج18، ص382. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">حال که رسیدن به کمال برای انسان اختیاری است آیا می توان گفت رسیدن به لذائذ بیشتر هم برای انسان نسبت به موجودات دیگر به ویژه فرشتگان بیشتر امکان پذیر است؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>