00000na 22 1 450230418پی نوشتها:
[1] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، ص 96، ناشر: مركز مطالعات و پژوهش‎هاي فرهنگي حوزه علميه، چ اوّل، 1379.
[2] . محمد تقي مصباح يزدي، آموزش عقايد، ص 11، ناشر: چاپ و نشر بين الملل سازمان تبليغات اسلامي، چ پنجم، 1380.
[3] . محمد حسين زاده، مباني معرفت ديني، ص 27، ناشر: مؤسسه آموزش پژوهشي امام خميني، چاپ چهارم، 1381.
[4] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 42.
[5] . محمد حسين زاده، مباني معرفت ديني، همان، ص 27.
[6] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 98.
[7] . عبدالكريم سروش، قبض و بسط تئوريك شريعت، ص 79 و 80، انتشارات صراط، چاپ سوّم.
[8] . عبدالكريم سروش، قبض و بسط تئوريك شريعت، ص 93، انتشارات صراط، چاپ سوّم.
[9] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 40.
[10] . محمد حسين زاده، مباني معرفت ديني، ص 25.
[11] . صادق لاريجاني، معرفت ديني، ص 12، ناشر مركز ترجمه و نشر كتاب، چ اوّل، 1370.
[12] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 98.
[13] . صاحب نظريه قبض و بسط خود را رئاليست مي‎داند. منظور از رئاليسم اصالت واقعيت خارجي است و شخص رئاليست. واقعيت خارج از ذهن را قبول دارد برخلاف ايده آليست كه جهان خارج از ظرف ذهن را قبول ندارد. (مجموعه آثار، مرتضي مطهري، ج 6، ص 80 و 81).
[14] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 125.
[15] . منظور از پارادكسيكال بودن اين است كه خود، خود را نقض مي‎كند زيرا اگر مطابقت في الجمله ذهن با خارج را قبول نكند ويكسره بگويد كه ذهن با خارج مطابقت ندارد، خود اين مطلب هم مطابق با واقع و نفش الامر خود نخواهد بود و بي‎ارزش مي‎باشد پس اين مطالب خود ارزش و صدق خود را نفي خواهد كرد.
[16] . عبدالكريم سروش، قبض و بسط تئوريك شريعت، ص 178، چ سوّم.
[17] . عبدالحسين خسرو پناه، كلام جديد، همان، ص 125. شبهه: دین از معرفت دینی متمایز است و صحت عقائد دینی، دچار هیچ مشکل نمی شود.question and answerPersian