00000na 22 1 450230196 [1]. با قطع نظر از این‌که یکی است یا چند تا.
[2]. مظفر، محمد رضا، المنطق، ترجمه و اضافات: شیروانی، علی، پاورقی: غرویان، محسن و فیاضی، غلامرضا، ج 1، ص 84، قم، انتشارات دارالعلم، چاپ دوم، 1373ش.
[3]. «هو اللفظ المفرد الدال بمادته علی معنی مستقل فی نفسه و بهیئته علی نسبة ذالک المعنی الی فاعل لا بعینه نسبة تامة زمانیة مانند کتب، یکتب، اکتب»؛ همان، ص 87.
[4]. «با قید تام از خارج شدن اسم فاعل، اسم مفعول، اسم زمان و... که بر نسبت ناقص زمانی دلالت دارند از تعریف اسم جلوگیری کرده است».
[5]. ترجمه المنطق، ص 88.
[6]. «اللفظ المفرد الدال علی معنی غیر مستقل فی نفسه»؛ ترجمه المنطق، ص 88.
[7]. ترجمه المنطق، ص 88.
[8]. همان، ص 84.
[9]. ما یصح للمتکلم السکوت علیه.
[10]. ترجمه المنطق، ص 85.
[11]. المرکب التام الذی لا یصح ان نصفه بصدق و لا کذب.
[12]. ترجمه المنطق، ص 85 – 86.
[13]. ما لایصح السکوت علیه.
[14]. ترجمه المنطق، ص 84.
[15]. «اُکتُب» به معنای «بنویس» است و روشن است که «الف» در «اکتب» بر «بای» در «بنویس» و یا «کاف» در «اکتب» بر «نون» در «بنویس» و...، دلالت ندارند بلکه مجموع لفظ بر مجموع معنا دلالت می‌کند. چرا در علم منطق از تقسیمات کلمه، هم در اقسام مفرد و هم در اقسام مرکب بحث می‌شود؟question and answerPersian