00000na 22 1 450229526[1] سیره ابن هشام، ج 2، ص 66؛ البدایة و النهایة، ابن کثیر، ج 3، ص 139 – 140؛ کتاب الثقات، ابن حبان، ج 1، ص 89 – 90؛ سیره حلبیه، علی بن برهان الدین حلبی، ج 2، ص 3؛ حیات الصحابه، محمد یوسف کاندهلوی، ج 1، ص 69.
[2] محمد تقی مصباح یزدی، آموزش عقاید، ج 2، ص 304 و 303 (با اندکی دخل و تصرف).
[3] مائده، 3.
[4] تاریخ بغداد، خطیب بغدادی، ج 8، ص 290. قابل ذکر است خطیب بغدادی حدیث فوق را با دو سند صحیح نقل کرده است.
[5] شواهد التنزیل، حاکم حسکانی، ج 1، ص 200؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج 42، ص 233 و 234 و 237؛ مناقب خوارزمی، ص 135؛ مناقب ابن مغازلی، ص 19؛ تذکرة الخواص، سبط ابن جوزی، ص 36؛ فرائد السمطین، جوینی، ج 1، ص 72.
[6] شواهد التنزیل، ج 1، ص 200؛ مناقب خوارزمی، ص 135؛ فرائد السمطین، ج 1، ص 72؛ محاسن التأویل، القاسمی، ج 6، ص 4 و 50.
[7] مائده، 67.
[8] الکافی، ج 1، ص 289، حدیث 4، الدرالمنثور، ج 2، ص 298، شواهد التنزیل، ج 1، ص 249.
[9] مائده، 55.
[10] شواهد التنزیل، ج 1، ص 209 و محمود زمخشری، الکشاف، ج 1، ص 649 و سیوطی، الدرالمنثور، ج 2، ص 293 و الکافی، ج 1، ص 289، حدیث 4.
[11] [12] نهج البلاغه، خ92.
[13] عبدالحمید ابن ابی الحدید معتزلی، شرح نهج البلاغه، ج 7، ص 34.
[14] شرح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)، ج 1، ص 170.
[15] علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 32، ص 38.
[16] همان، ص 36.
[17] لَا یُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ ص مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَا یُسَوَّى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَیْهِ أَبَداً هُمْ أَسَاسُ الدِّینِ وَ عِمَادُ الْیَقِینِ إِلَیْهِمْ یَفِی‏ءُ الْغَالِی وَ بِهِمْ یُلْحَقُ التَّالِی وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَایَةِ وَ فِیهِمُ الْوَصِیَّةُ وَ الْوِرَاثَةُ الآْنَ إِذْ رَجَعَ الْحَقُّ إِلَى أَهْلِهِ وَ نُقِلَ إِلَى مُنْتَقَلِهِ؛ نهج البلاغه، خطبه 2.
[18] وَ إِنَّمَا طَلَبْتُ حَقّاً لِی وَ أَنْتُمْ تَحُولُونَ بَیْنِی وَ بَیْنَه‏؛ نهج البلاغه، خطبه 172.
[19] همان. آیا این سخن حضرت علی(ع) که «مرا رها کنید و کسی دیگر غیر از من را بجویید» با اعتقاد به الهی بودن منصب امامت منافات ندارد؟question and answerPersian