<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">229502</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a"> [1]. نجاشی، احمد بن علی، فهرست أسماء مصنفی الشیعة(رجال نجاشی)، ص 76، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ ششم، 1365ش.<br />[2]. علامه حلّی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص 15، منشورات المطبعة الحیدریة، نجف اشرف، چاپ دوم، 1381ق.<br />[3]. رجال نجاشی، ص 76.<br />[4]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 1، ص 525، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.<br />[5]. برقی، ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، محقق و مصحح: محدث، جلال الدین،‏ ج 2، ص 332، دار الکتب الإسلامیة، قم، چاپ دوم، 1371ق.<br />[6]. حدیث مرفوعه به حدیثی گفته می‌شود که راوی آن‌را مستقیماً از امام معصوم(ع) نقل نمی‌کند، بلکه با اسقاط چند نفر (و اعلام و آگاهی به این اسقاط) از امام(ع) نقل می‌کند. حریری، محمد یوسف، فرهنگ اصطلاحات حدیث، ص 121، نشر هجرت، قم، 1381ش.<br />[7]. شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، ج 1، ص 313، دار الکتب الاسلامیة، تهران، چاپ دوم، 1395ق.<br />[8]. شیخ صدوق، علل الشرائع، ج 1، ص 96، کتاب فروشی داوری، قم، چاپ اول، 1385ش.<br />[9]. ابن أبی زینب (نعمانی)، محمد بن ابراهیم، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، الغیبة، ص 58، نشر صدوق، تهران، چاپ اول، 1397ق.<br />[10]. کمال الدین، ج1، ص 313.<br />[11]. علل الشرائع، ج1، ص 96.<br />[12]. کمال الدین، ج1، ص 313. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">چکیده‌ای از ویژگی‌های کتاب محاسن برقی و حدیث گواهی خضر(ع) بر امامت ائمه(ع) را بیان فرمایید؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>