<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">228499</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1] . قریشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، ج 5، ص 133.<br />[2] . ابن فارس،  معجم مقاییس اللغة، ماده "غیب".<br />[3] . المیزان، ج 11، ص 418.<br />[4] . رعد، 9.<br />[5] . یونس، 20.<br />[6] . نحل، 65.<br />[7] . آل عمران، 179. مفهوم آیه این است که خداوند، علم غیب را در اختیار رسولان قرار می دهد.<br />[8] . جن، 26 – 27.<br />[9] . آل عمران، 49.<br />[10]. ابن اثیر،  الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 237.<br />.[11] نک: کلینی،  اصول الکافی، ج 1، ابواب متعددی در این زمینه وجود دارد؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 26.<br />.[12] تواتر، در اصطلاح علم حدیث به معنای زیاد نقل شدن یک مطلب است، به گونه ای که احتمال کذب و توطئه از بین برود.<br />.[13] نک: اصول الکافی، ج 1، باب "ان الائمة اذا شاؤوا ان یعلموا علموا"، ح 3.<br />.[14] انفال، 29.<br />.[15]  نور، 37.<br />.[16] نهج البلاغة، ترجمه فولادوند، مهدی، خ 213.<br />.[17] متن اصلی آیه چنین است:<br />"ان الله عنده علم الساعة و ینزّل الغیث و یعلم ما فی الارحام و ماتدری نفس ماذا تکسب غداً و ماتدری نفس بایّ ارض تموت انّ الله علیم خبیر"؛ شایان ذکر است که ترجمه فولادوند.<br />.[18] اسراء، 51.<br />[19]. طه، 15.<br />.[20] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه،‌ ج 17، ص 99.<br />.[21] همان، ص100.<br />[22]. نک: ‌مربی نمونه (تفسیر سوره لقمان)، سبحانی،‌ جعفر، ص ۲۱۱-۲۱۲. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">آیا غیر از خداوند، کسی می‌تواند عالم به غیب باشد؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>