00000na 22 1 450228445[1]. ما در این‌جا در صدد بیان این آیات و روایات نیستیم، در این‌باره رجوع کنید به: کتاب الغدیر، علامه امینی؛ و منابع روایی.
[2]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 45، ص 138، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق؛ امین عاملی‏، سید محسن، لواعج الاشجان فی مقتل الحسین(ع)‏، ص 180، بیروت، دار الأمیر للثقافة و العلوم‏، چاپ اول، 1996م.
[3]. آل عمران، 61. با مراجعه به تفاسیر،‌ خواهید یافت که همه به اتفاق می‌گویند مقصود از «انفسنا» دوم، علی بن ابی‌طالب(ع) است.
[4]. سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق، مصحح، صبحی صالح، خطبه 192، ص 300، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق. ‌
[5]. همان؛ و نیز ر.ک: سبحانی، جعفر، الاهیات، ج 2، بحث نبوت و کتاب‌هایی که در موضوع نبوت و عصمت نوشته شده است. همچنین باید گفت: شیعه معتقد است که پیامبر(ص) چه در ابلاغ رسالت و غیر آن معصوم است، بر خلاف برادران اهل سنت که معتقدند که پیامبر(ص) فقط در تبلیغ رسالت معصوم است.
[6]. احزاب، 21.
[7]. حشر، 7.
[8]. در نگاه شیعه سنت منحصر در قول و فعل و تقریر نبى اکرم(ص) نیست و شامل قول و فعل و تقریر اهل بیت عصمت و طهارت(ع) نیز می‌شود. در مقابل؛ اهل سنت، سنت را به گفتار و رفتار پیامبر محدود می‌کنند و این یکى از نقاط افتراق دیدگاه شیعه با دیدگاه اهل سنت است. نکته‌اى که باعث توسعه سنت در دیدگاه شیعه می‌شود، عصمت معصومان(ع) است. همان عصمتى که باعث می‌شود ما از سنت نبى اکرم(ص) به عنوان منبع دین بهره بگیریم، موجب تمسک ما به اهل بیت‏ نیز می‌گردد. به عبارت دیگر؛ محور بحث ما در حوزه سنت، سنت معصومان(ع) است. هر کس مصداق این مفهوم (معصوم) باشد، سنتش (قول، فعل و تقریرش) به عنوان یک منبع براى ما پذیرفته می‌شود.
[9]. ر.ک: حکیم، سید محمد تقی، اصول فقه مقارن، فصل حجیت سنت.
[10]. ر.ک: آقا بزرگ تهرانی‏، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، قم، اسماعیلیان‏، 1408ق؛ رفاعی، عبد الجبار، معجم ما کتب عن الرسول و اهل بیته، تهران، وزارت ارشاد، چاپ اول، 1371ش.
[11]. ر.ک: قمى‏، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، ص 314، 315، 326، 335، 336، قم، اسوه‏.
[12]. ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، محقق، مصحح، امینی، عبد الحسین، ص 10، نجف اشرف، دار المرتضویة، چاپ اول، 1356ش.
[13]. ابن مشهدى، محمد بن جعفر، المزار الکبیر، محقق، مصحح، قیومى اصفهانى، جواد، ص 55 – 76، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ اول، 1419ق‏.
[14]. ر.ک: مفاتیح الجنان، ص 380. چرا شیعه علاقه و اهتمام بیشتری به ائمه(ع) نسبت به پیامبر اسلام(ص) دارد؟question and answerPersian