00000na 22 1 4502281671]. بقره، 209.
[2]. بقره، 210.
[3]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 2، ص 86 و 87، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.
[4]. همان، ص 87.
[5]. شعراء، 189: «سرانجام او را تکذیب کردند، و عذاب روز سایبان (سایبانى از ابر صاعقه ‏خیز) آنها را فراگرفت یقیناً آن عذاب روز بزرگى بود».
[6]. تفسیر نمونه، ج 2، ص 87.
[7]. ر.ک: طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، با مقدمه بلاغی، محمد جواد، ج 2، ص 539، انتشارات ناصر خسرو،تهران، چاپ سوم، 1372ش؛ بغدادى، علاء الدین على بن محمد، لباب التاویل فى معانى التنزیل، تصحیح: شاهین، محمد على، ج 1، ص 140، دار الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، 1415ق؛ عاملى ابراهیم، تفسیر عاملى، تحقیق: غفاری، على اکبر، ج 1، ص 368، انتشارات صدوق، تهران، 1360ش؛ جعفرى، یعقوب، کوثر، ج 1، ص 500، بی نا، بی جا، بی تا.
[8]. تفسیر نمونه، ج 2، ص 86.
[9]. همان.
[11]. ر.ک: سبحانى، جعفر، الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج 2، ص 112 – 117، المرکز العالمی للدراسات الإسلامیة، قم، چاپ سوم، 1412ق.[12]. تفسیر نمونه، ج 2، ص 88؛[13]
شوری، 11: «فاطِرُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً وَ مِنَ الْأَنْعامِ أَزْواجاً یَذْرَؤُکُمْ فیهِ لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْ‏ءٌ وَ هُوَ السَّمیعُ الْبَصیر».
[14]. تفسیر نمونه، ج 20، ص
366 و 367؛ و ر.ک: الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج 2، ص 115.[16]. تفسیر نمونه، ج 2، ص 88. آیا آیۀ شریفۀ «هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَّهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَ الْمَلَائِکَةُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ»، بر جسمانی بودن خداوند دلالت دارد؟question and answerPersian