<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><root><leader xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim">00000na   22     1   450</leader><controlfield tag="001">226507</controlfield><datafield tag="300" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">[1]. بقره، 179.<br />[2]. «سزاى کسانى که با خدا و پیامبر او (توحید، اسلام و مسلمین) می‌جنگند و در زمین به فساد می‌کوشند جز این نیست که کشته شوند یا بر دار آویخته گردند یا دست و پایشان در خلاف جهت‏ یکدیگر بریده شود یا از آن سرزمین تبعید گردند، این رسوایى آنان در دنیاست و در آخرت عذابى بزرگ خواهند داشت»؛ مائده، 33.<br />[3]. مائده، 34.<br />[4]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 4، ص 362، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش.<br />[5]. ابوهذیل علّاف معتزلی از متکلمان اهل سنت.<br />[6]. تفسیر نمونه، ج 4، ص 362؛ شریف لاهیجى، محمد بن على، تفسیر شریف لاهیجى، محقق، حسینی ارموی، میر جلال الدین، ج 1، ص 649، دفتر نشر داد، تهران، چاپ اول، 1373 ش.<br />[7]. «کسانى که دوست دارند که زشتکارى در میان آنان که ایمان آورده‌اند شیوع پیدا کند براى آنان در دنیا و آخرت عذابى پر درد خواهد بود و خدا[ست که] می‌داند و شما نمی‌دانید»؛ نور، 19.<br />[8]. تفسیر نمونه، ج ‏14، ص 404؛ کاشانى، ملا فتح الله، تفسیر منهج الصادقین فى الزام المخالفین، ج 6، ص 264 - 265، تهران، کتابفروشى محمد حسن علمى، 1336ش؛ تفسیر شریف لاهیجی، ج ‏3، ص 269؛ گنابادى، سلطان محمد، تفسیر بیان السعادة فى مقامات العبادة، ج 3، ص 112، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، 1408ق.  <br />[9]. «و از [میان] مردم کسى است که درباره خدا بدون هیچ دانش و بی‌هیچ رهنمود و کتاب روشنى به مجادله می‌پردازد - [آن هم] از سر نخوت تا [مردم را] از راه خدا گمراه کند در این دنیا براى او رسوایى است و در روز رستاخیز او را عذاب آتش سوزان می‌چشانیم»؛ حج، 9.<br />[10]. مجمع البیان، ج ‏7، ص 116؛ نجفى خمینى، محمد جواد، تفسیر آسان، ج 13، ص 51، انتشارات اسلامیه، تهران، چاپ اول، 1398 ق.<br />[11]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول(صلی الله علیه و آله)، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 214، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق.<br />[12]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 443، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.<br />[13]. ر.ک: سروی مازندرانی، محمد صالح بن احمد، شرح الکافی (الاصول و الروضة)، محقق، مصحح، شعرانی، ابو الحسن، ج ‏10، ص 169، ‌المکتبة الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1382ق؛ مجلسی، محمد باقر، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول، محقق، مصحح: رسولی، سید هاشم، ‌ج ‏11، ص 333، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ دوم، 1404ق؛ مجلسى‏، محمدباقر، حق الیقین، ص 612، تهران، انتشارات اسلامیه‏، بی‌تا. </subfield></datafield><datafield tag="200" ind1="1" ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">اگر شخصی مرتکب جُرمی مانند قتل و زنا شود و در دنیا مجازات قانونی را تحمل نماید، آیا در آخرت نیز عذاب می‌بیند؟</subfield><subfield code="b">question and answer</subfield><subfield code="f" /></datafield><datafield tag="101" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a">Persian</subfield></datafield><datafield tag="600" ind1=" " ind2=" " xmlns="http://www.loc.gov/MARC21/slim"><subfield code="a" /></datafield></root>