00000na 22 1 450226441[1]. حسن زاده آملى، حسن، نصوص الحکم بر فصوص الحکم، ص 180، مرکز نشر فرهنگى رجاء.
[2]. مولوى، جلال الدین محمد، مثنوى معنوى.
[3]. طباطبایى، سید محمد حسین، انسان از آغاز تا انجام، ترجمه و تعلیقات: لاریجانى، صادق، ص 13، انتشارات الزهراء.
[4]. اعراف، 54.
[5]. مثنوى معنوى.
[6]. رى شهرى، محمد، حسینى، سید حمید، منتخب میزان الحکمه، ص 187.
[7]. نهج البلاغه، خطبه 82.
[8]. محمد، 36.
[9]. انسان از آغاز تا انجام، ص 51.
[10]. نور، 39.
[11]. روم، 7.
[12]. نهج البلاغه، حکمت 432.
[13]. نفس امّاره، ساحتى از نفس انسان است که به جنبه‌هاى مادون و جسمانى عنایت بیشترى دارد و تعلق به جسم آن‌را در قید و بند امور بی‌ارزش قرار داده است.
[14]. نهج البلاغه، حکمت 211.
[15]. رى شهرى، محمد، میزان الحکمه، ج 2، روایت شماره 3589.
[16]. در مقابل، عده‌اى هم تمام توان خویش را در مبارزه و کسب آزادی‌هاى اجتماعى و بیرونى به کار بسته‌اند و هرگونه محدودیت را سبب بدبختى و اسارت انسان به حساب آورده‌اند.
[17]. مطهرى، مرتضى، معرفت دینى، تحلیل از دیدگاه‌هاى استاد مطهرى، دژاکام على، ص 56.
[18]. ر.ک: هادوى تهرانى، مهدى، ولایت و دیانت، ص 131 به بعد.
[19]. مطهرى، مرتضى، پیرامون انقلاب اسلامى، ص 101 به بعد.
[20]. جوادى آملى، عبدالله، انتظار بشر از دین، ص 210 و 212 – 213.
[21]. ممتحنه، 8.
[22]. آل عمران، 154.
[23]. محمد، 12.
[24]. توبه، 34.
[25]. نساء، 128.
[26]. حشر، 9.
[27]. انتظار بشر از دین، ص 219 – 220 و 222. آیا دین براى آزادى ماست یا اسارت ما؟question and answerPersian