00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00آیا این جریان که روزی حفصه همسر پیامبر اسلام(ص) خود از روی رضایت تصمیم می‌گیرد که از خانه پیامبر به خانه پدرش برود و در این زمان پیامبر با یکی دیگر از کنیزانش به بستر می‌رود، دارای سند معتبر است؟[1]. تحریم، 1 – 4.
[2]. مانند این تفاسیر: طبرى(قرن چهارم)، ابو جعفر محمد بن جریر، جامع البیان فى تفسیر القرآن، ج 28، ص 100 – 103، دار المعرفة، بیروت، چاپ اول، 1412ق؛ سمرقندى(قرن چهارم)، نصر بن محمد بن احمد، بحرالعلوم، ج 3، ص 466، دار الفکر، بیروت، 1416ق؛ واحدى، على بن احمد(قرن پنجم)، اسباب نزول القرآن، تحقیق: بسیونى زغلول، کمال، ص 459 – 461، دار الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، 1411ق؛‏ طبرى کیا هراسى، ابوالحسن على بن محمد(قرن پنجم)، احکام القرآن، تحقیق: موسى، محمدعلى، عبد عطیة، عزت، دارالکتب العلمیة، بیروت، چاپ دوم، 1405ق؛ ابن کثیر(قرن هشتم)، دمشقى اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، تحقیق: شمس الدین، محمد حسین، ج 8، ص 180 – 185، دار الکتب العلمیة، منشورات محمدعلى بیضون، بیروت، چاپ اول، 1419ق. ‏
[3]. در کتاب دعائم الاسلام در تفسیر آیه مذکور، از امام باقر(ع) روایت شده که فرمود: «پیامبر اکرم (ص) پیش از ولادت ابراهیم، با ماریه قبطیه خلوت می‌کرد. عایشه از این موضوع آگاه شد. پیامبر اکرم(ص) به وى دستور داد این مطلب را پوشیده دارد و ماریه را بر خود حرام کرد. آن‏گاه عایشه به حفصه گفت و خداوند این آیه را نازل فرمود»؛ ابن حیون، نعمان بن محمد مغربی، دعائم الإسلام و ذکر الحلال و الحرام و القضایا و الأحکام، محقق و مصحح: فیضی، آصف،‏ ج 2، ص 98، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، چاپ دوم، 1385ق.
[4]. جامع البیان فى تفسیر القرآن، ج 28، ص 102.
[5]. خطیب بغدادى، تاریخ بغداد، ج 2، ص 367، دار الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، 1417ق؛ فالوجی اثری، أکرم بن محمد زیادة، معجم شیوخ الطبری الذین روى عنهم فی کتبه المسندة المطبوعة، ص 491، الدار الأثریة، دار ابن عفان، اردن، قاهرة، چاپ اول، 1426ق.
[6]. معجم شیوخ الطبری الذین روى عنهم فی کتبه المسندة المطبوعة، ص 491.
[7]. این امر با جست‌وجو از طریق نرم افزار «جامع التفاسیر» مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی نور به دست می‌آید.
[8]. تاریخ بغداد، ج 2، ص 368؛ ذهبی، شمس الدین محمد بن احمد، تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، تحقیق: تدمرى، عمر عبد السلام، ج 20، ص 445، دار الکتاب العربى، بیروت، چاپ دوم، 1413ق.
[9]. ر.ک: نصیری، علی، حدیث شناسی، ج 2، ص 122، انتشارات سنابل، قم، چاپ اول، 1383ش.
[10]. تاریخ بغداد، ج 2، ص 367؛ معجم شیوخ الطبری الذین روى عنهم فی کتبه المسندة المطبوعة، ص 491.
[11]. تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج 16، ص 171.
[12]. تاریخ بغداد، ج 9، ص 128 – 129.
[13]. تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج 14، ص 104؛ مَنْدَه العبدی، أبو عبد الله محمد بن إسحاق، فتح الباب فی الکنى والألقاب، محقق: فاریابی، أبو قتیبة نظر محمد، ص 488، مکتبة الکوثر، ریاض، چاپ اول، 1417ق.
[14]. سبحانی تبریزى، جعفر، موسوعة طبقات الفقهاء، ج 3، ص 218، مؤسسه امام صادق(ع)، قم، چاپ اول.
[15]. بلاذری، أحمد بن یحیى‏، أنساب الأشراف‏، تحقیق: زکار، سهیل، زرکلى، ریاض، ج 13، ص 269، دار الفکر، بیروت، چاپ اول، 1417ق؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج 3، ص 219.
[16]. ابن ابی حاتم منذر تمیمی، أبو محمد عبد الرحمن بن محمد، الجرح والتعدیل، ج 3، ص 48، طبعة مجلس دائرة المعارف العثمانیة، دار إحیاء التراث العربی، حیدر آباد هند، بیروت، چاپ اول، 1271ق؛ تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج 14، ص 104 – 105؛ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، محقق: أبو غدة، عبد الفتاح، ج 3، ص 155، دار البشائر الإسلامیة، چاپ اول، 2002م.
[17]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج 3، ص 218.
[18]. تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج 9، ص 108؛ کلبی مزی، یوسف بن عبد الرحمن، تهذیب الکمال فی أسماء الرجال، المحقق: د. بشار عواد معروف، ج 6، ص 211 – 212، مؤسسة الرسالة، بیروت، چاپ اول، 1400ق.
[19]. ابن شاهین، أبو حفص عمر بن أحمد، تاریخ أسماء الثقات، محقق: صبحی سامرائی، ص 60، الدار السلفیة، کویت، چاپ اول، 1404ق.
[20]. شیخ طوسى، الأمالی، ص 255، دار الثقافة، قم، چاپ اول، 1414ق؛ شیخ حُرّ عاملى، إثبات الهداة بالنصوص و المعجزات، ج 2، ص 134، اعلمى، بیروت، چاپ اول، 1425ق.
[21]. زرکلى، خیر الدین، الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربین و المستشرقین، ج 4، ص 237، دار العلم للملایین، بیروت، چاپ هشتم، 1989م؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج 1، ص 462.
[22]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج 1، ص 462.
[23]. الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربین و المستشرقین، ج 4، ص 237؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج 1، ص 463.
[24]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج 1، ص 462.
[25]. همان، ص 463.
[26]. همان؛ تاریخ الاسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج 7، ص 424.
[27]. ذهبی، شمس الدین أبو عبد الله محمد بن أحمد، سیر أعلام النبلاء، ج 5، ص 325، مؤسسة الرسالة، بیروت، چاپ سوم، 1405ق؛ جرجانی، أبو أحمد بن عدی، الکامل فی ضعفاء الرجال، تحقیق: عبد الموجود، عادل أحمد، معوض، علی محمد، ج 7، ص 84، الکتب العلمیة، بیروت، چاپ اول، 1418ق.
[28]. موسوعة طبقات الفقهاء، ج 1، ص 463.
[29]. طبری، أبو جعفر محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: ابراهیم ، محمد أبو الفضل، ج 11، ص 641، دار التراث ، بیروت، چاپ دوم، 1387ق.
[30]. همان، ص 640 – 641.
[31]. برقى، احمد بن محمد، الطبقات(رجال البرقی)، ص 14، انتشارات دانشگاه تهران، 1383ق.
[32]. شیخ طوسى، الأبواب(رجال الشیخ الطوسی)، محقق و مصحح: قیومى اصفهانى، جواد، ص 76 و 140، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ سوم، 1427ق.
[33]. موسوی خویى، سید ابو القاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرجال، ج 12، ص 164.
[34]. تحریم، 3.
[35]. ر.ک: طباطبایى، سید محمد حسین، المیزان فى تفسیر القرآن، ج 19، ص 337 – 342، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ پنجم، 1417ق. زنان پیامبر (ص) زنان رسول خدا زنان پیامبر همسران پیامبر حرام کردن حلال سوره تحریم تفسیر قرآن سیره نبوی(پیامبر ص) الف. حضرت رسول اکرم(ص) پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. Descriptor question and answer local portal_lib local adult specialized