00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00سهو و نسیان پیامبر در اصطلاح یعنی چه؟ آیا این‌که برخی گفته‌اند پیامبر سهو و نسیان دارد درست است؟[1]. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج 14، ص 406، دار صادر، بیروت، چاپ سوم، 1414ق؛ فراهیدى، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج 4، ص 71، انتشارات هجرت، قم، چاپ دوم، 1410ق.
[2]. راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق: داودی، صفوان عدنان، ص 803، دارالعلم، الدار الشامیة، بیروت، چاپ اول، 1412ق.
[3]. طریحى، فخر الدین، مجمع البحرین، محقق، حسینی، سید احمد، ج 1، ص 239، کتابفروشى مرتضوى، تهران، چاپ سوم، 1375 ش. ر. ک: معنای سهو و نسیان، پاسخ ۳۲۰۷۶.
[4]. رضوانی، علی اصغر، شیعه شناسى و پاسخ به شبهات، ج 1،‏ ص 236، نشر مشعر، تهران، چاپ دوم، 1384 ش.
[5]. بین گناهان کبیره و صغیره و بین ارتکاب عمدی و سهوی و همچنین در تطبیق شریعت و امور عادی دارای دیدگاه‌های متفاوت هستند؛ ر.ک: سبحانی، جعفر، الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل‏، ج 3، ص 200 - 203، المرکز العالمی للدراسات الإسلامیة، قم، چاپ سوم، 1412ق.
[6]. به نقل از: علم الهدى، على بن حسین‏، تنزیه الأنبیاء(ع)، ص 2 - 3، دار الشریف الرضی‏، قم، چاپ اول، 1377ش؛ الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج‏ 3، ص 200.
[7]. الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ص 200 - 203.
[8]. نقل از خود صدوق.
[9]. شیخ صدوق، محمد بن على‏، من لا یحضره الفقیه،‏ محقق و مصحح: غفارى، على اکبر، ج 1، ص 359 - 360، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ دوم، 1413ق.
[10]. ابن بابویه، محمد بن على- مدرس گیلانى، مرتضى، ترجمه الخصال، مترجم، مدرس گیلانی،‏ مرتضی، مقدمه، ج 1، ص 22، سازمان چاپ و انتشارات جاویدان‏، تهران، چاپ اول، 1362ش.
[11]. طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، محقق، بلاغی، محمد جواد، ج 4، ص 490، ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، 1372 ش.
[12]. در کتاب قاموس الرجال باب یازدهم.
[13]. سبحانی، جعفر، عصمة الأنبیاء، ص 302 - 306، مؤسسه امام صادق(ع‏)، قم.
[14]. یعنى صاحب دو دست و او را ذو الشمالین نیز مى‏گفتند چون دو دست چپ داشت. برخی نیز گفته اند چون با هر دو دست چپ و راستش به راحتی کارها را انجام میداد او را ذولیدین گفته اند.
[15]. من لا یحضره الفقیه، ج ‏1، ص 358 – 359؛ کلینى، محمد، الکافی، محقق، مصحح، غفارى، على اکبر، آخوندى، محمد، ج 3، ص 357، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407 ق.
[16]. همان.
[17]. شبر، سید عبد الله، حق الیقین فی معرفة أصول الدین، ص 141 - 143، أنوار الهدى، قم، چاپ دوم، 1424 ق.
[18]. شیعه شناسى و پاسخ به شبهات، ج‏1، ص 237؛ من لا یحضره الفقیه، ج ‏1، ص 359.
[19]. من لا یحضره الفقیه، ج ‏1، ص 359 – 360.
[20]. حق الیقین فی معرفة أصول الدین، ص 141.
[21]. نسا، 105 و 113 و 41 و 64 و 165؛ بقره، 143؛ مائده، 117؛ احزاب، 21 و 33، آل عمران، 31 و 32 و 33؛ حشر، 9؛ جن، 26 و 27 و 28؛ انعام، 90؛ مریم، 58.
[22]. ر.ک: حق الیقین فی معرفة أصول الدین، ص 139؛ شیعه شناسى و پاسخ به شبهات، ج ‏1، ص 241.
[23]. احزاب، 33.
[24]. «تا آن (غرق کفار و نجات مؤمنان) را مایه پند و عبرت شما مردم قرار دهیم و لیکن گوش شنواى هوشمندان این پند و تذکر را تواند فرا گرفت»؛ حاقه، 12.
[25]. ر.ک: مجمع البیان، ج 10، ص 519؛ ذکاوتى، قراگزلو، علیرضا، ترجمه اسباب النزول، ص 234، نشر نی، تهران، چاپ اول، 1383ش؛ فیض کاشانى، ملا محسن، تفسیر الصافى، محقق: اعلمی، حسین، ج 5، ص 218، انتشارات الصدر، تهران، چاپ دوم، 1415ق؛ شبر، سید عبد الله، تفسیر القرآن الکریم، ص 530، دار البلاغة للطباعة و النشر، بیروت، چاپ اول، 1412ق؛ طیب، سید عبد الحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج 13، ص 163، انتشارات اسلام، تهران، چاپ دوم، 1378ش.
[26]. ثعلبى نیشابورى، احمد بن ابراهیم، الکشف و البیان عن تفسیر القرآن، ج 10، ص 28، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ اول، 1422ق؛ ابن عطیه اندلسى، عبدالحق بن غالب، المحرر الوجیز فى تفسیر الکتاب العزیز، تحقیق: عبدالسلام، عبدالشافى، محمد، ج 5، ص 358، دارالکتب العلمیه، بیروت، چاپ اول، 1422ق؛ فخرالدین رازى، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج 30، ص 624، دار احیاء التراث العربى، بیروت، چاپ سوم، 1420ق؛ رشیدالدین میبدى، احمد بن ابى سعد، کشف الأسرار و عدة الأبرار، تحقیق: على اصغر حکمت، ج 10، ص 209، انتشارات امیر کبیر، تهران، چاپ پنجم، 1371ش؛ زمخشرى، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج 4، ص 600، دار الکتاب العربی، بیروت، چاپ سوم، 1407ق.
[27]. «گوش‌های حافظ و نگهدارنده».
[28]. أطیب البیان، ج ‏13، ص 163.
[29]. عبد الرسول، غفار، شبهة الغلو عند الشیعة، ص 243، دار المحجة البیضاء، بیروت، چاپ اول، 1415ق.‏
[30]. شیخ طوسى، محمد بن الحسن، تهذیب الأحکام، محقق و مصحح: الموسوى‏ خرسان، حسن، ج 2، ص 350 - 351، دار الکتب الإسلامیة‏، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
[31]. مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار،‏ ج 25، ص 351، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.
[32]. بهبهانى، محمد باقر، حاشیة الوافی، ص 389، مؤسسة العلامة المجدد الوحید البهبهانی‌، قم، چاپ اول، 1426ق؛ الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج ‏3، ص 205 – 206.
[33]. که گفته پیامبر هیچ‌گاه سجده سهو انجام نداده است.
[34]. الکافی، ج ‏1، ص 68.
[35]. زیرا آنان سهو و نسیان را بر نبی تجویز کرده‌اند.
[36]. حاشیة الوافی، ص 389‌؛ الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج ‏3، ص 205.
[37]. غیر از صدوق و استادش ابن ولید.
[38]. حاشیة الوافی، ص 392‌؛ بحار الأنوار، ج ‏85، ص 219.
[39]. خویى، موسوی، سید ابو القاسم، موسوعة الإمام الخوئی، محقق و مصحح: پژوهشگران مؤسسه إحیاء آثار آیة الله العظمى خویى، ج 18، ص 340 - 341، مؤسسة إحیاء آثار الإمام الخوئی، قم، چاپ اول، 1418 ق.‌ عصمت مطلق پیامبر (ص) عصمت پیامبر (ص) الف. حضرت رسول اکرم(ص) پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه. Descriptor question and answer local gateway for meanings local portal_lib local adolescent adult general juvenile specialized