00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00معنای «قرب الهی» چیست؟ اقسام آن کدام است؟ و چگونه حاصل می‌گردد؟[1]. نهج البلاغه، خطبه 186.
[2]. ماهیت به معناى حدّ وجود است و اختصاص به موجودات محدود امکانى دارد، و خداوند چون وجود مطلق و بی‌نهایت است حَدّى براى او نیست و لذا ماهیت ندارد.
[3]. نهج البلاغه، خطبه 1.
[4]. بقره، 186.
[5]. این‌که موجودات عالم امکان در وجود، روابط محض‌اند به این معنا است که هیچ‌کدام استقلال وجودى ندارند و تمام حقیقت آنها وجود آنها است و وجود آنها نیز ظلّى است. ظِلّ به معناى سایه است و سایه هیچ هویتى از خویش ندارد و همه موجودیتش بسته به شاخص است و موجودات ما سواى حق تعالى در حکم ظِل‌اند براى آن وجود تام. البته در این مثال؛ منظور نیازمندى سایه به شاخص است و امور جنبى مثل مادى بودن شاخص مورد نظر نیست.
[6]. حسن زاده آملى، حسن، نصوص الحکم بر فصوص الحکم، ص 496.
[7]. بقره، 186.
[8]. واقعه، 85.
[9]. ق، 16.
[10]. انفال، 24.
[11]. طبرسى، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج 4، ص 820.
[12]. کلینى، محمد بن یعقوب، الکافى، ج 6، ص 282.
[13]. اقسام صفات خداوند: 1. صفات ذات: که در انتزاع آنها تنها ملاحظه ذات کافى است؛ مانند صفات «دانایى، توانایى، حیات و...» 2. صفات افعال: اینها صفاتى هستند که در انتزاع آنها تنها ملاحظه ذات الهى کافى نیست بلکه باید ذات را در مقام فعل و ایجاد در نظر گرفت و آنها را انتزاع نمود؛ مانند صفات «آفرینندگى، آمرزندگى، روزى دادن و...».
[14]. جوادى آملى، عبدالله، حکمت عبادات، بخش هفتم، ص 213.
[15]. حکماء براى عقل چهار مرتبه ذکر کرده‌اند: مرتبه اول: عقل نسبت به همه معقولات بالقوّه است و عقل هیولایى نامیده می‌شود. مرتبه دوم: عقل بالملکه است و آن مرتبه‌اى است که عقل در آن مرتبه، تصورات و تصدیقات بدیهى را تعقل می‌کند. مرتبه سوم: عقل بالفعل است و آن مرتبه‌اى است که عقل نظریات را به واسطه بدیهیات تعقّل می‌کند. مرتبه چهارم: عقل مستفاد است که نفس همه آنچه را که از معقولات بدیهى و نظرى که مطابق با عالم بالا (ملکوت) و عالم پایین (ملک) است بدست آورده تعقل نماید. بدین‌گونه که همگى را نزد خود حاضر نموده و بالفعل به آنها توجّه دارد.
[16]. نصوص الحکم بر فصوص الحکم، ص 502.
[17]. فصلت، 54.
[18]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج 1، ح 637.
[19]. نهج البلاغه، خطبه 190.
[20]. آل عمران، 31.
[21]. جوادى آملى، عبدالله، ولایت در قرآن، ص 57، مرکز نشر فرهنگى رجاء.
[22]. حجر، 99.
[23]. ولایت در قرآن، ص 112.
[24]. رى شهرى، محمد، حسینى سید حمید، منتخب میزان الحکمة، روایت شماره 5212.
[25]. بحار الانوار، ج 77، ص 74. قرب الهی تقرب به خدا قرب وجودی مفهوم قرب الهی تقرب در قرآن قرب مکانی قرب زمانی قرب ماهوی قرب الهی قرب به خدا question and answer local gateway for meanings local adult specialized