00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00ارتباط آخِرْزمان و ظهور امام مهدى‏(ع) چگونه است؟
[۱] ر.ك: ص ۱۰۹ ح ۱۴۶۷ .
[۲] در بحار الأنوار و الأمالى صدوق، اين افزوده آمده است: «الماضين و».
[۳] الكافى: ج ۸ ص ۱۳۹. نيز، ر.ك: تحف العقول: ص ۵۰۰، كفاية الأثر: ص ۱۴، الاحتجاج: ج ۱ ص ۴۸.
[۴] صحيح البخارى: ج ۳ ص ۱۳۲۲ ح ۳۴۱۵، صحيح مسلم: ج ۲ ص ۷۴۶ ح ۱۵۴، سنن النسائى: ج ۷ ص ۱۱۹، مسند ابن حنبل: ج ۱ ص ۱۷۷ ح ۶۱۶.
[۵] ر. ك: ج ۵ ص ۳۸۱ ح ۹۷۱. نيز، ر.ك: المحاسن: ج ۱ ص ۲۶۱، الكافى: ج ۱ ص ۹۱ و ج ۵ ص ۵۵ و ج ۸ ص ۹۰، كمال الدين: ص ۲۸۸.
[۶] درخت قتاد، خارهايى بزرگ و تيز دارد و آتش درخت غضا نيز بسيار پُر حرارت و ماندگار است.
[۷] محمّد: آيه ۱۸.
[۸] ر.ك: الخصال: ص ۴۴۵ ح ۵۲ و ص ۴۳۱ ح ۱۳، روضة الواعظين: ص ۴۸۴، مختصر بصائر الدرجات: ص ۴۳ و كتاب من لا يحضره الفقيه: ج ۳ ص ۳۹۰ ح ۴۳۷۴.
[۹] متن حديث، به نقل از امام صادق عليه السلام چنين است: صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللّه عليه و آله المِنبَرَ فَتَغَيَّرَت وَجنَتَاهُ وَ التَمَعَ لَونُهُ ثُمَّ أَقبَلَ عَلَى النَّاسِ بِوَجهِهِ فَقَالَ : يَا مَعشَرَ المُسلِمِينَ! إِنِّى إِنَّمَا بُعِثتُ أَنَا وَ السَّاعَةُ كَهَاتَينِ قَالَ ثُمَّ ضَمَّ السَّبَّاحَتَينِ؛ رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بر فراز منبر برآمد و در حالى كه رنگ از چهره اش پريده بود، رو به مردم فرمود: اى مسلمانان! بعثت من با قيامت مانند اين دو انگشتم، توأم است» و دو انگشت سبّابه خود را كنار هم قرار داد... (الأمالى، مفيد: ص ۱۸۸ ح ۱۴).
[۱۰] «رسول اللَّه صلى اللّه عليه و آله : بَعدَ ما صلّى العَصر، ما بَقي مِن الدنيا فيما مَضى منها إلّا كَما بَقي مِن يَومِكُم هَذا فيما مَضى منه» (تاريخ الطبرى: ج ۱ ص ۱۰).
[۱۱] ر . ك : ص ۱۰۷ ح ۱۴۶۴ نيز، ر.ك : كفاية الأثر: ص ۶۲، الملاحم و الفتن: ص ۳۲۱ ح ۴۶۳: «عن أبى الطفيل أنّ رسول اللَّه صلى اللّه عليه و آله قال: بِنا فُتِحَ الأَمرُ، وَ بنا يُختَمُ وَ بنا استنقذ اللَّه الناس فى أول الزمان، وَ بِنا يَكونُ العَدلُ فى آخِرِ الزَّمانِ، وَ بِنا تُملَأُ الأَرضُ عَدلاً كَما مُلِئَت جَورا، تُرَدُّ المَظالِمُ إلى أهلِها بِرَجُلٍ اسمُهُ اسمى؛ پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود: كار با ما آغاز مى شود و با ما پايان مى گيرد، خدا به وسيله ما، مردم را در اوّلْ زمان، نجات داد و عدالت آخِرْزمان با ما برپا مى شود و زمين با ما از عدل، پُر مى شود، همان گونه كه از ستم، پُر شده است و حقّ به ستم برده شده هر كسى به دست مردى همنام من، به صاحب حق، باز گردانده مى شود» (الملاحم والفتن: ص ۳۲۱ ح ۴۶۳ و نيز ر.ك: ج ۳ ص ۳۰ ح ۴۹۲).
[۱۲] مانند حديث مشهور به «توحيد مفضّل»: «فَإِن قَالَ: وَ لِمَ تَحدُثُ [الآفات ] عَلَى النَّاسِ قِيلَ لَهُ لِكَيلَا يَركَنُوا إِلَى المَعَاصِى مِن طُولِ السَّلَامَةِ فَيُبَالِغَ الفَاجِرُ فِى رُكُوبِ المَعَاصِى وَ يَفتُرَ الصَّالِحُ عَنِ الِاجتِهَادِ فِى البِرِّ فَإِنَّ هَذَينِ الأَمرَينِ جَمِيعاً يَغلِبَانِ عَلَى النَّاسِ فِى حَالِ الخَفضِ وَ الدَّعَةِ وَ هَذِهِ الحَوَادِثُ الَّتِى تَحدُثُ عَلَيهِم تَردَعُهُم وَ تُنَبِّهُهُم عَلَى مَا فِيهِ رُشدُهُم فَلَو خُلُّوا مِنهَا لَغَلَوا فِى الطُّغيَانِ وَ المَعصِيَةِ كَمَا غَلَا النَّاسُ فِى أَوَّلِ الزَّمَانِ حَتَّى وَجَبَ عَلَيهِمُ البَوَارُ بِالطُّوفَانِ وَ تَطهِيرِ الأَرضِ مِنهُم؛ اگر بگويد: «اصلاً چرا آسيب هايى به مردم مى رسد؟»، در پاسخ گفته مى شود: براى آن كه فاجران و فاسدان از سلامت و راحتى، در گناه و فسق و فجور بيشتر و گناهان افزون تر، گرفتار نيايند و نيكوكاران نيز از تلاش و مجاهده - كه لازمه آن تحمّل دشوارى ها و ناگوارى هاست - سستى نكنند. غالباً اين دو حالت، زمانى رُخ مى نمايند كه مردم در راحتى و وفور نعمت باشند. اين بلاها، آنان را از سقوط، باز مى دارد و به آنچه سود و مصلحت آنان در آن است، آگاه مى سازد.
اگر از اين بلاها در امان و آسوده باشند، در طغيان و معصيت، فرو مى روند، چنان كه مردم در آغاز، چنين بودند و چنان در معصيت و فساد غرق شدند كه به بلا و طوفان، گرفتار گشتند تا زمين از لوث آنان، پاكيزه شود». (كتاب توحيد: ص ۱۱۳).
[۱۳] قال على عليه السلام [للحبر]: سَل،قَالَ: أَخبِرنِى عَن قَومٍ كَانُوا فِى أَوَّلِ الزَّمَانِ فَمَاتُوا ثَلَاثَمِائَةٍ وَ تِسعَ سِنِينَ ثُمَّ أَحيَاهُمُ اللَّهُ مَا كَانَ قِصَّتُهُم فَابتَدَأَ عَلِيٌّ عليه السلام وَ أَرَادَ أَن يَقرَأَ سُورَةَ الكَهفِ... ؛ امام على عليه السلام [به حبر] فرمود: «بپرس». گفت: مرا از كسانى كه در دوره نخستين بودند و سيصد و نُه سال پيش مُردند، سپس خداوند، آنان را زنده كرد، خبر ده كه داستانشان چيست؟ على عليه السلام آغاز سخن كرد و خواست سوره كهف را قرائت كند... . (قصص الأنبياء: ص ۲۲۵، بحار الأنوار: ج ۱۴ ص ۴۱۲)
[۱۴] مانند روايت وهب بن منبّه - در تعبير خوابى كه بُختُنَصَّر ديده بود:...قَالَ دَانِيَالُ عليه السلام : أَمَّا الصَّنَمُ الَّذِى رَأَيتَ فَإِنَّهَا أُمَمٌ تَكُونُ فِى أَوَّلِ الزَّمَانِ وَ أَوسَطِهِ وَ آخِرِهِ وَ أَمَّا الذَّهَبُ فَهُوَ هَذَا الزَّمَانُ وَ هَذِهِ الأُمَّةُ الَّتِى أَنتَ فِيهَا وَ أَنتَ مَلِكُهَا وَ أَمَّا الفِضَّةُ فَإِنَّهُ يَكُونُ ابنُكَ يَلِيهَا مِن بَعدِكَ؛ دانيال عليه السلام گفت: امّا بتى كه ديدى، امّت هايى هستند كه در دوره نخستين و ميانى و پسين خواهند بود. طلا، عبارت از زمان كنونى است و امّتى كه تو در آنى و حاكمشان هستى. نقره نيز فرزند توست كه پس از تو به حكومت مى رسد (قصص الأنبياء: ص ۲۲۵، بحار الأنوار: ج ۱۴ ص ۳۶۶، ح ۷).
[۱۵] براى نمونه، ر. ك: ج ۷ ص ۶۳ / بخش دهم / نشانه هاى ظهور امام مهدى عليه السلام .
[۱۶] اعراف: آيه ۱۲۸.
[۱۷] انبياء: آيه ۱۰۵.
[۱۸] براى آگاهى از مفهوم و اصطلاح آخِرْزمان در اديان مسيحيت و يهوديت و زرشتى، ر. ك: دائرة المعارف بزرگ اسلامى: ج ۱ ص ۱۳۶ - ۱۴۵.
آخرالزمان قیامت ظهور ظهور مهدی (ع) دوران آخر الزمان دوره آخرالزمان دوره آخرالزمان: Eschaton آخر الزمان - احادیث مهدویت آخر الزمان ژ. امام دوازدهم(حضرت امام عصر عج) امام دوازدهم (امام عصر عج), امام مهدی؛ حجت بن حسن(ع), 255ق.# 255ق.# Descriptor question and answer local adolescent adult juvenile specialized منبع : دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد هشتم سال انتشار : 1393 از صفحه 115 تا صفحه 125