
    <marc:collection xmlns:marc="http://www.loc.gov/MARC21/slim" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/MARC21/slim http://www.loc.gov/standards/marcxml/schema/MARC21slim.xsd">

    <marc:record>
        <marc:leader>000000000000000000000000</marc:leader><marc:controlfield tag="008">00000000000000000000000000000000000Per00</marc:controlfield><marc:datafield tag="245" ind1="1" ind2="0" ><marc:subfield code="a"> در مورد عصمت انبیاى الهى توضیح دهید؟ چرا برخى آیات، با عصمت آنان منافات دارند؟ </marc:subfield></marc:datafield><marc:datafield tag="500" ind1=" " ind2=" " ><marc:subfield code="a">پی نوشتها:
[1] علامه‌ى طباطبايى، سيد محمد حسين، الميزان فى تفسير القرآن، ج 2، ص 134.
[2] فاضل مقداد، ارشاد الطالبين إلى نهج المسترشدين، ص 310.
[3] جابر جعفى از امام صادق (ع) روايت مى‌كند كه در تفسير آيه‌ى "والسابقون السابقون اولئك المقربون" (واقعه، 10 و 11) فرمود: " فالسابقون هم رسل اللَّه و خاصة اللَّه من خلقه، جعل فيهم خمسة ارواح، ايدهم بروح القدس، فبه عرفوا الاشياء وايدهم بروح الايمان، فبه خافوااللَّه عزوجلّ و ايدهم بروح القوة، فبه قدرواعلى طاعة اللَّه، و ايدهم بروح الشهوة، فبه اشتهوا طاعة اللَّه وكرهوا معصيته، وجعل فيهم روح المدرج الذى به يذهب الناس و يجيئون. كلينى، كافى، ج 1، ص 261، باب فيه ذكر الارواح التى فى الائمة، ح 1 ؛ و نيز، ر.ك: باب الروح التى يسددبها الائمة، ح 1 و 2، كافى، ج 1، ص 273، مكتبة الصدوق، قم، 1381.
[4] محقق طوسى، نصيرالدين، تجريد الاعتقاد، ص 155، مؤسسه امام صادق (ع)، قم، 1375.
[5] استاد هادوى تهرانى، مهدى، مبانى كلامى اجتهاد، ص 81، مؤسسه‌ى فرهنگى خانه خرد، قم، چاپ اول، 1377.
[6] ص، 48 - 45.
[7] ص، 83.
[8] حجر، 40.
[9] انعام، 84 - 90.
[10] زمر، 37.
[11] آل عمران، 32 - 31.
[12] نساء، 80.
[13] جن، 28 – 26؛ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج 25، ص 141، دارالكتب الاسلاميه، قم، چاپ دهم، 1371.
[14] همانا كه خداوند اراده كرده است كه پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و شما را كاملاً پاك سازد.
[15] اراده‌ى تشريعى نسبت به پاكى و طهارت، فقط مربوط به اهل بيت نيست، بلكه همه بندگان را شامل مى‌شود. پس اراده‌ى تشريعى با كلمه‌ى "انما" كه دلالت بر حصر دارد، سازگار نمى‌باشد.
[16] ر نمايه: اهل بيت (‌ع) و آيه تطهير.
[17] زمر، 65 و 66.
[18] با تو هستم. همسايه تو بشنو! اين ضرب المثل در جايى به كار مى‌رود كه خطاب اصلى متوجه كس ديگرى است، ولى در ظاهر شخص ديگرى را طرف خطاب قرار داده‌اند.
[19] نورالثقلين، ج 4، ص 497، به نقل از تفسير نمونه، ج 11، ص 528، دارالكتب الاسلامية، قم.
[20] بقره، 120.
[21] حج، 54 - 52.
[22] در بعضى از كتب اهل سنت روايت عجيبى از ابن عباس نقل شده مبنى بر اين كه اين آيات پس از جريانى كه به "افسانه‌ى غرانيق" معروف شد، نازل شده است كه طى آن، شيطان در كار ابلاغ وحى دخالت نمود و آياتى شيطانى را بر زبان پيامبر (ص) جارى ساخت؛ ر.ك: تفسير نمونه، ج 14، ص 140.
[23] همان.
[24] همانا براى تو بر بندگان سلطنتى نيست. حجر، 42 ؛ اسراء،65. به عزتت قسم كه همه بندگانت را گمراه مى‌كنم. مگر بندگانت كه مخلصان از ايشانند مخلصين، ص 82 و 83. تفسير نمونه، ج 14، ص 136 ؛ استاد سبحانى، جعفر، مفاهيم القرآن، ج 4، ص 442.
[25] تفسير نمونه، ج 14، ص 136؛ استاد سبحانى، جعفر، مفاهيم القرآن، ج 4، ص 442.
[26] نساء، 12.
[27] يعنى خوبى‌هاى نيكان، بدى‌هاى مقربان محسوب مى‌شود. و اين مطلب در جايى به كار مى‌رود كه از شخصى انتظارى فوق العاده دارند.
[28] ر.ك: استاد سبحانى، مفاهيم القرآن، ج 5، ص 21، جامعه مدرسين، قم، چاپ اول، 1405 هق (هر سه وجه) ؛ استاد مكارم شيرازى، تفسير نمونه، ج 1، ص 188 (هر سه وجه) ؛ علامه‌ى طباطبايى، الميزان، ج 1، ص 136، مؤسسه‌ى اعلمى بيروت (فقط وجه اول).
[29] وعصى آدم ربه فغوى. ثم اجتباه ربه فتاب عليه وهدى". طه، 120. ظاهر كلمه‌ى "ثم" كه دلالت بر بعديت دارد مى‌رساند كه "عصى" قبل از "اجتباه" بوده است.
[30] ما براى تو پيروزى آشكار فراهم ساختيم تا خداوند گناهان گذشته و آينده‌اى را كه به تو نسبت مى‌دادند، ببخشد و نعمتش را بر تو تمام كند و تو را به راه راست هدايت كند. فتح، 1 و 2. (ترجمه ی، استاد مكارم شيرازى).
[31] مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج 22، ص 21 ؛ سبحانى، جعفر، مفاهيم القرآن، ج 5، ص 124 ؛ علامه‌ى طباطبائى، ترجمه‌ى تفسير الميزان، ج 18، ص 204.
[32] استاد سبحانى، جعفر، مفاهيم القرآن، ج 5، ص 125، جامعه مدرسين، قم، 1405 هق.
[33] خداوند تو را ببخشد، چرا پيش از آن كه راست‌گويان و دروغ گويان را بشناسى به آنها اجازه دادى.
[34] علامه طباطبائى، سيد محمد حسين، ترجمه تفسير الميزان، ج 9، ص 286.
[35] استاد سبحانى، جعفر، مفاهيم القرآن، ج 5، ص 27.
[36]همان.

</marc:subfield></marc:datafield>

        
        
                    <marc:datafield tag="650" ind1="1" ind2=""><marc:subfield code="a">عصمت انبیاء (ع )</marc:subfield></marc:datafield>
        
                    <marc:datafield tag="650" ind1="1" ind2=""><marc:subfield code="a">آیات عصمت انبیاء</marc:subfield></marc:datafield>
        
                    <marc:datafield tag="650" ind1="1" ind2=""><marc:subfield code="a">علم کلام</marc:subfield></marc:datafield>
        
        
        
                    
            
        
        

        

        
            <marc:datafield tag="655" ind1="" ind2="7">
                <marc:subfield code="a">question and answer</marc:subfield>
                <marc:subfield code="2">local</marc:subfield>
            </marc:datafield>
           

        

        

        
                <marc:datafield ind1="" ind2=" " tag="521"><marc:subfield code="a">adolescent</marc:subfield></marc:datafield>
           
                <marc:datafield ind1="" ind2=" " tag="521"><marc:subfield code="a">adult</marc:subfield></marc:datafield>
           
                <marc:datafield ind1="" ind2=" " tag="521"><marc:subfield code="a">general</marc:subfield></marc:datafield>
           
                <marc:datafield ind1="" ind2=" " tag="521"><marc:subfield code="a">juvenile</marc:subfield></marc:datafield>
           
                <marc:datafield ind1="" ind2=" " tag="521"><marc:subfield code="a">specialized</marc:subfield></marc:datafield>
           
        
        
                <physicalDescription>
                    
                    
                    
                    
                    
                    

                </physicalDescription>
            
        
                <marc:datafield tag="500" ><marc:subfield code="a">منابع: جهت مطالعه‌ى بيشتر:,1. آيت اللَّه جعفر سبحانى، مفاهيم القرآن، ج 4 و 5.,2. علامه‌ى طباطبائى، تفسير الميزان، ذيل آيات مورد بحث.,3. استاد مصباح يزدى، آموزش عقايد، ج 2.,4. آيت اللَّه مكارم شيرازى، تفسير نمونه، ذيل آيات مورد بحث.</marc:subfield></marc:datafield>
            

    </marc:record>
    
    
</marc:collection>
