00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000Per00قرآن که یکى از منابع اجتهاد است؛ آیا فقیه بدون هیچ پیش فرضى می‌تواند به قرآن تمسک کند؟ [1]. یعنى آن‌که به معناى واقعى برسد دو پاداش و آن‌که خطا کند یک پاداش خواهد داشت.
[2]. تاکید می‌شود: «لااقل در وادى احکام شرعى»؛ چون برخى معتقدند در بحث‌هاى خارج از دایره فقه و احکام فرعى، فى المثل در بیان معارف بلند و معانى ژرف فلسفى عرفانى و اصولاً در حوزه عقاید، خداوند داراى زبانى خاص بوده و با رمز و تمثیل با بندگان سخن گفته است.
[3]. توجه شود که این بحث غیر از مسئله بطون قرآن است؛ زیرا اوّلاً بطون قرآن عمدتاً در بیان معارف - غیر از آیات فقهى – است. ثانیاً: آن معانى متعددى که در پس یکدیگر قرار دارند - چه طولى و عمقى و چه عرضى و متباین با یکدیگر به فرض تحقق - همگى مراد الهى‏ هستند و چنان نیست که روزگارى یک معنا و روزگارى دیگر معناى دیگرى مراد باشد. به همین جهت است که برداشت‌هاى شخصى برخى عارفان از پاره‌اى آیات را که مستند به هیچ دلیل شرعى نیست، نمی‌توان بطن و مراد الهى دانست.
[4]. ر.ک: صدر، سید محمد باقر، المعالم الجدیده، ص 51 - 54.
[5]. هادوى تهرانى، مهدى، مبانى کلامى اجتهاد، ص 33 – 41، قم، مؤسسه فرهنگی خانه خرد، چاپ اوّل، 1377ش. نزول قرآن تمسک به قرآن قرآن و اجتهاد مبانى صدورى قرآن مبانى دلالى قرآن منابع اجتهاد عدم تحریف قرآن عصمت پیامبر (ص) عصمت فرشتگان وحی معجزات حضرت محمد(ص) اصطلاحنامه علوم قرآنی تحریف ناپذیری قرآن question and answer local adult specialized