جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چالش بر سر برداشت از مفهوم دین از قدمتی بیشینه برخوردار است. این چالش علاوه بر منشأ اسطوره‌ای که نمود برجسته‌اش آموزه‌های زروانیسم ایرانی در دو انگاره‌ی فکری متفاوت است، در بعد تاریخی ارتباط وثیقی با تحولات سیاسی و عقیدتی مسلمین دارد. چنانکه، به دنبال جهت‌گیری‌های سیاسی و مرزبندی‌های عقیدتی در سه حوزه‌ی نقلانی، عقلانی و شهودی، از حدود سده‌ی سوم هجری دو طرز فکر و تلقی از مفهوم دین در جامعه‌ی اسلامی شکل گرفت؛ در تلقی اول، دین به مثابه‌ی امری ظاهری و مربوط به مناسک و اعمال مذهبی و دیگری دین به مثابه‌ی اخلاق و متکی بر امری باطنی بود. نماینده‌ی گروه اول فقها و ائمه‌ی حدیث بودند که به لحاظ رویکرد روشی‌شان در مواجهه با آموزه‌های کتاب و سنت به اهل ظاهر معروف بودند و نماینده‌ی شاخص گروه دوم ملامتیه ـ جریان مستقل فکری شکل گرفته در بدنه‌ی تصوف اهل خراسان بود ـ که اساس دین را در «اخلاص» جستجو می‌کرد. ملامتیه در تقابل با اهل ظاهر، افراط در مناسک‌گرایی و رفتارهای ظاهری را منجر به ریاکاری‌های دینی و اعتقادی می‌دانست و اصحاب فقه و حدیث نیز در التزام به دین مخالف هرگونه تأویل، تفسیر و دریافت‌های ذوقی و شهودی بوده و آن را عامل ظهور بی‌اخلاقی و اباحه‌گری در سطح جامعه قلمداد می‌کرد. از این رو هر کدام از این دو گروه چالش‌های عمیقی در ساحات اعتقادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی دین با یکدیگر داشتند که تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. این پژوهش با توجه به ضرورت پرداختن به این موضوع بر آن است که به شناسایی اصلی‌ترین وجوه تمایز و تشابه از دیدگاه دو سلسله از جریان‌های فکری دنیای اسلام از مفهوم دین دست یابد و در نهایت از رهگذر سنخ شناسی و فراوانی سنجی داده‌ها سیر تطور این چالش را شناسایی کند.

ترجمه ماشینی: در آخرالزمان امپراتوری، استیون جی.شومیکر استدلال می‌کند که نخستین اسلام، جنبشی بود که بر اساس باورهای معاد شناختی فوری که بر فتح، یا رهایی سرزمین مقدس کتاب مقدس تمرکز داشت و این باور را در محیط فرهنگی گسترده‌تری از پیش‌بینی آخرالزمانی قرار می‌داد. شومیکر به بازنمایی پرشور قرآن از پایان قریب الوقوع جهان و اهمیتی که محمد و اولین پیروانش برای گسترش امپراتوری قائل بودند می نگرد. او با ارائه زمینه مهم معاصر برای آخرت شناسی امپراتوری که به نظر می رسد به ظهور اسلام دامن زده است، فرجام شناسی های سیاسی مسیحیت اولیه بیزانس، یهودیت و زرتشتی ساسانی را در زمان ظهور اسلام بررسی می کند و استدلال می کند که آنها اغلب جاه طلبی امپراتوری را به باورهای مربوط به اسلام مرتبط می کنند. پایان دنیا. علاوه بر این، او معتقد است که پذیرش اسلام شکل‌دهنده از این گرایش دینی گسترده‌تر در اواخر دوران باستان مدیترانه، شواهد ارزشمندی برای درک آغاز دین در زمانی فراهم می‌کند که منابع عموماً کمیاب و اغلب بسیار مشکل‌ساز هستند. پژوهش در ادبیات آخرالزمانی در یهودیت و مسیحیت اولیه اغلب بر این باور است که این ژانر در ماهیت خود کاملاً ضد امپراتوری است. در حالی که ممکن است ادبیات آخرالزمانی اولیه یهودی اغلب این گرایش را نشان دهد، شومیکر نشان می دهد که این ویژگی ویژگی آخرالزمان در همه زمان ها و مکان ها نیست. در اواخر مدیترانه باستانی مانند قرون وسطی اروپا، آخرالزمان به طور منظم با ایده های گسترش امپراتوری و پیروزی همراه بود، که انتظار داشت اوج تاریخ از طریق سلطه جهانی یک امپراتوری جهانی منتخب الهی برسد. این آخرالزمان امپریالیستی نه تنها زمینه ای ارزشمند برای درک ظهور اسلام فراهم می کند، بلکه یک گذار مهم را در تاریخ دکترین غربی در اواخر دوران باستان نشان می دهد. استفان جی.شومیکر استاد مطالعات دینی در دانشگاه اورگان و نویسنده کتاب رحلت یک پیامبر: پایان زندگی [حضرت] محمد و آغاز اسلام است که از انتشارات دانشگاه پنسیلوانیا نیز است.

ترجمه ماشینی: این کتاب کاوشی تئوری، تطبیقی ​​و تاریخی در مفهوم حوزه عمومی در سنت های غربی و اسلامی است. ظهور حوزه عمومی مدرن را در زمینه تاریخی و نظری گسترده‌تری نسبت به تحلیل‌های معمولی نشان می‌دهد. این اثر شجره نامه های متقاطع را دنبال می کند که مرزهای متعارف بین سنت و مدرنیته و به ویژه بین جهان غرب و اسلام را در بر می گیرد. این رویکرد دیدگاه‌های تکاملی و دریافتی از حوزه عمومی را به عنوان میراث انحصاری فرهنگ‌های سیاسی غرب متزلزل می‌کند. حوزه عمومی در نهایت به عنوان یک پلت فرم پیچیده برای پرورش مدرن گفتمان های فرهنگی متنوع، رقابتی و در عین حال متقاطع، دوباره در نظر گرفته می شود.