جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

کرامت به معنای عزت، شرافت و گرامی ‌بودن و کریم به معنای گرامی، عزیز و برگزیده است. برابر کرامت، لئامت به معنای پستی است. خداوند در آیات متعددی، کرامت ذاتی انسان را مورد تأکید قرار داده و با ویژگی‌هایی همچون اعطای مقام خلافت الهی، تعلیم اسماء، دمیدن روح الهی و تکریم ویژه او بر سایر مخلوقات، جایگاه رفیع انسان را آشکار ساخته است. همچنین، با ابزارهایی مانند عقل، وحی، انبیاء و کتب آسمانی، زمینه رشد کرامت اکتسابی را فراهم نموده و با تشویق به تقوا، مسخر کردن موجودات برای انسان و ارسال پیام‌آوران الهی، مسیر تکامل او را هموار کرده است. در مقابل، شیطان به عنوان دشمن آشکار انسان، با ابزارهایی چون اغوا، فریب، وسوسه، وعده‌های دروغین و تزیین گناهان، سعی در تخریب کرامت انسان دارد. او با غافل کردن انسان از یاد خدا، ایجاد تفرقه، دعوت به فحشا و کفر، می‌کوشد تا انسان را از جایگاه والای خویش دور ساخته و به ورطه پستی بکشاند. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که مواجهه خداوند با کرامت انسان، مبتنی بر تکریم، هدایت و تعالی‌بخشی است، درحالی که رویکرد شیطان، تحقیر، گمراهی و سقوط انسان می‌باشد. قرآن کریم با ترسیم این دو مسیر متضاد، انسان را به انتخاب آگاهانه میان عزت الهی و ذلت شیطانی فرا می‌خواند. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به آیات قرآن، به تبیین این دو نگرش متقابل پرداخته و جایگاه کرامت انسانی را در تقابل میان مشی الهی و شیطانی مورد بررسی قرار داده است.