جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

انسان موجودی اجتماعی و تنها موجودی است که امکان رسیدن به برترین جایگاه را در عالم امکان دارد. وجوه متمایز انسان از سایر موجودات، ساحت‌‌های وجودی او را شکل می‌‌دهد که سبب سعادت وی خواهد شد. نفس، ساحتی از وجود انسان است که جایگاه شناخت، باورها، احساسات، هیجانات، عواطف، خواستن‌‌ها، نخواستن‌‌ها، کردار و گفتار آدمی است و سبب متمایز ساختن افراد از یکدیگر می‌‌شود؛ شناخت دیگران و تنظیم روابط با آنان بر اساس ساحت معرفت می‌‌باشد. مراد ازساحت روان، احساسات، عواطف و هیجانات است. اراده، اهتمامی که پس از تأثرات روانی برای انسان رقم می‌‌خورد. دو ساحت بیرونی که با عمل و آنچه که با زبان یا به واسطه آن بیان می‌‌شود ساحت کردار و کلامی نامیده می‌‌شود. بر این اساس، انسان می‌‌تواند در جامعه به بهترین نحو با همنوعان خود رابطه برقرارکند و چگونگی برقراری این ارتباط در سعادت و شقاوت انسان نقش بسزایی دارد. پژوهش پیش‌‌رو به چگونگی برقراری روابط اجتماعی انسان‌‌ها و رعایت حقوق همنوعان خود یعنی حقوق همزیستی مسالمت‌‌آمیز؛ که برداشتن نابرابری‌‌ها و هر آنچه برای خود پسندیدن برای دیگران هم همان خواستن است. حقوق فرهنگی و حقوق سیاسی که بنیادی‌‌ترین نهاد در هر جامعه را فرهنگ آن جامعه تشکیل می‌‌دهد که از باورها و اعتقادات حاکم بر هر جامعه نشأت می‌‌گیرد و سرنوشت مردم را عملکرد خود آن‌‌ها تعیین می‌‌کند که نباید به اتفاقات اطرافشان بی تفاوت باشند؛ در روایات امام صادق (ع) به این حقوق پرداخته شده است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی- توصیفی در صدد تبیین روابط اجتماعی از متن روایات امام صادق (ع) است.