
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>بهشتی که آدم(ع) در آن سکونت داشت</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>داستان هبوط</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهشت آدم</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهشت نخستین آدم</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                <dc:date>1398</dc:date>
                <dc:description>[1]. بقره، 35.&lt;br /&gt;[2]. جبران مسعود، فرهنگ البرائد، ج 1، واژه &#171;جنت&#187;؛ بهشتی، محمد، فرهنگ صبا، واژه &#171;جنت&#187;.&lt;br /&gt;[3]. بینه، 8.&lt;br /&gt;[4]. معین، محمد، فرهنگ معین، ج 1، واژه &#171;بهشت&#187;.&lt;br /&gt;[5]. حجر، 48.&lt;br /&gt;[6]. فخرالدین رازی، ابوعبدالله محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج 3، ص 452، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ سوم، 1420ق.&lt;br /&gt;[7]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ‏3، ص 247، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.&lt;br /&gt;[8]. مفاتیح الغیب، ج 3، ص 452.&lt;br /&gt;[9]. سید رضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص 43، خ 1، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.&lt;br /&gt;[10]. همان.&lt;br /&gt;[11]. بقره، 36.&lt;br /&gt;[12]. مفاتیح الغیب، ج 3، ص 452.&lt;br /&gt;[13]. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، ج 3، ص 331 – 332، قم، مرکز نشر اسراء، چاپ اول، 1380ش.&lt;br /&gt;[14]. همان، ص 356 – 357، برای دریافت این نکته که آدم با بدن طبیعی چگونه وارد برزخ شده است، ر. ک: همان، ص332-333.&lt;br /&gt;[15]. برای اطلاع بیشتر در این موضوع، ر. ک: طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه، موسوی همدانی، سید محمد باقر، ج 1، ص 212، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1374ش؛ صدرالمتألهین، محمد بن ابراهیم، تفسیر القرآن الکریم، تحقیق، خواجوی، محمد، ص 80- 84، قم، بیدار، چاپ دوم، 1366ش؛ جوادی آملی، عبد الله، تفسیر تسنیم، ج 3، ص 329 – 357.&lt;br /&gt;[16]. البته تبیین جسمانی بودن معاد که ظاهر متون دینی ما است، موجب گردید که دانشمندان اسلامی آراء گوناگونی ارائه کنند. مثلا ملاصدراء جسم آن عالم را متناسب با آن عالم می‌داند و ... تفصیل این مسئله را در جای خود ببینید.&lt;br /&gt;[17]. طور، 23. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
