
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا آیات قرآن در مورد پذیرش توبه فرعون اختلاف دارند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه علوم قرآنی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. یونس، 90 – 92:‌ &#171;و بنی‌اسرائیل را از دریا گذراندیم، پس فرعون و لشکریانش آنان را از روى ستم و تجاوز دنبال کردند تا هنگامى که بلاى غرق شدن، او را فرو گرفت، گفت: ایمان آوردم که هیچ معبودى جز همان که بنی‌اسرائیل به او ایمان آوردند، نیست و من از تسلیم‏ شدگان [در برابر فرمان‌هاى حق‏] هستم. [به او گفته شد:] اکنون [که به نابودى خود یقین دارى و زمان بازگشت به خدا سپرى شده ایمان می‌آورى؟!] در حالى که پیش از این عصیان می‏ورزیدى و از تبهکاران بودى؟ * پس امروز تو را با بدن بی‏جانت نجات می‏دهم [وبر بلندایى از ساحل دریا مى‏گذارم‏] تا براى آنها نشانه‏اى [از قدرت ما و زبونى و خوارى گردنکشان‏] باشى و یقیناً بسیارى از مردم از نشانه‏هاى ما بی‌خبرند&#187;.&lt;br /&gt;[2]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مقدمه: بلاغی‏، محمد جواد، ج 5، ص 198، ناصر خسرو، تهران، چاپ سوم، 1372ش.&lt;br /&gt;[3]. فخرالدین رازی، ابوعبدالله محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج 17، ص 295، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ سوم، 1420ق.&lt;br /&gt;[4]. البته منظور از کلمه الله در اینجا، اسم خداوند یکتا در زبان رسمی مصریان که فرعون بدان صحیت می‌کرده، می‌باشد.&lt;br /&gt;[5]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 10، ص 117، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[6]. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، ج 2، ص 127، دانشگاه تهران، مدیریت حوزه علمیه قم، تهران، چاپ اول، 1377ش.&lt;br /&gt;[7]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 8، ص 376، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.&lt;br /&gt;[8]. نساء، 18.&lt;br /&gt;[9]. ر.ک: شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا(ع)، محقق و مصحح: لاجوردی، مهدی، ج 2، ص 77، نشر جهان، تهران، چاپ اول، 1378ق.&lt;br /&gt;[10]. مفاتیح الغیب، ج ‏17، ص 296.&lt;br /&gt;[11]. فیض کاشانی، ملامحسن، تفسیر الصافی، تحقیق: اعلمی، حسین، ج 2، ص 417، الصدر، تهران، چاپ دوم، 1415ق؛ ‏زمخشری، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج 2، ص 369، دار الکتاب العربی، بیروت، چاپ سوم، 1407ق.&lt;br /&gt;[12]. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، محقق و مصحح: موسوی جزائری، طیب،‏ ج 1، ص 316، دار الکتاب، قم، چاپ سوم، 1404ق؛ ابن کثیر دمشقی، اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، تحقیق: شمس الدین، محمد حسین، ج 4، ص 255، دار الکتب العلمیة، منشورات محمدعلی بیضون، بیروت، چاپ اول، 1419ق.&lt;br /&gt;[13]. مفاتیح الغیب، ج ‏17، ص 298.&lt;br /&gt;[14]. نازعات، 24: &#171; و گفت من پروردگار برتر شما هستم&#187;.&lt;br /&gt;[15]. مفاتیح الغیب، ج ‏17، ص 298.&lt;br /&gt;.. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>فرعون, -</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
