
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>منظور از آیات 85 تا 87 سورۀ حجر چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>غایت آدمی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>غایت خلقت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هدف خلقت انسان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هدف از آفرینش</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>غایت آفرینش</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>هدف خلقت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سوره حِجر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . حجر، 85 – 87: &#171;وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمیلَ، إِنَّ رَبَّکَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلیمُ، وَ لَقَدْ آتَیْناکَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانی‏ وَ الْقُرْآنَ الْعَظیمَ&#187;. &lt;br /&gt;[2] . طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج12، ص 188، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[3] . همان.&lt;br /&gt;[4] . مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 11، ص 127، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش.&lt;br /&gt;[5] . همان.&lt;br /&gt;[6] . ابن منظور، محمد بن مکرم،  لسان العرب، ج 2، ص 512، واژۀ &#171;الصّفح&#187;، دار صادر، چاپ سوم، بیروت‏، سال 1414 ق؛ راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق: صفوان عدنان داودى‏، ص 486، دارالعلم الدار الشامیة، چاپ اول، دمشق، بیروت، 1412ق؛ قرشى، سید على اکبر، قاموس قرآن، ج 4، ص 131، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ ششم، 1371 ش.&lt;br /&gt;[7] . تفسیر نمونه، ج 11، ص 127 و 128.&lt;br /&gt;[8] . شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا (ع)، محقق و مصحح: لاجوردی، مهدی، ج 1، ص 294، نشر جهان، تهران، چاپ اول، 1378ق؛ عروسی حویزى، عبد على بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، تحقیق: رسولى محلاتى، سید هاشم، ج 3، ص 27، انتشارات اسماعیلیان، چاپ چهارم، قم، 1415 ق.&lt;br /&gt;[9] . المیزان فی تفسیر القرآن، ج 12، ص 190.&lt;br /&gt;[10] . تفسیر نمونه، ج 11، ص 128.&lt;br /&gt;[11] . قرائتى، محسن، تفسیر نور، ج 6، ص 352، مرکز فرهنگى درسهایى از قرآن، تهران، چاپ یازدهم، 1383ش.&lt;br /&gt;[12] . تفسیر نمونه، ج 11، ص 129.&lt;br /&gt;  </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
