دعای ختم قرآن صحیفه سجادیه؛ از چه آیاتی از قرآن بهره گرفته و به چه ویژگی‌هایی از قرآن اشاره می‌کند؟ صحیفه کامله سجادیه امام سجاد (ع) و دعا دعای ختم قرآن صحیفه سجادیه اصطلاحنامه علوم قرآنی ختم قرآن ج. امام چهارم(حضرت امام سجاد ع) 42- دعای چهل و دوم صحیفه سجادیه (دعای آنحضرت به وقت ختم قران): اَللَّهُمَّ اِنَّکَ اَعَنْتَنى عَلى‏ خَتْمِ کِتابِکَ الَّذى اَنْزَلْتَهُ نُوراً Persian [1]. على بن الحسین(ع)(امام چهارم‏)، الصحیفة السجادیة، ص 174 - 176، قم، دفتر نشر الهادى‏، چاپ اول، 1376ش.<br />[2]. در این نوشتار، ترجمه و شرح فیض الإسلام مورد استفاده قرار گرفته است.<br />[3]. «نور آشکارى به سوى شما نازل کردیم»؛ نساء، 174.<br />[4]. «و این کتاب [قرآن‏] را به حق بر تو نازل کردیم، در حالى که کتب پیشین را تصدیق می‌کند، و حافظ و نگاهبان آنها است»؛ مائده، 48.<br />[5]. «خداوند بهترین سخن را نازل کرده، کتابى که آیاتش [در لطف و زیبایى و عمق و محتوا] همانند یکدیگر است»؛ زمر، 23.<br />[6]. «والا و بى‏زوال و پربرکت است آن (خدایى) که فرقان (قرآنی که جدا کننده میان حق و باطل و جدا جدا از حیث آیات و سور است) را به تدریج بر بنده خود فرو فرستاد تا همه جهانیان را (از انس و جن تا انقراض نسلشان) بیم‏دهنده باشد.»، فرقان، 1.<br />[7]. «ماه رمضان ماهى است که قرآن در آن فرو فرستاده شده که راهنماى مردم و دلایلى روشن از هدایت و جدایى (بین حق و باطل) است.»، بقره، 185.<br />[8]. «به خاطر دروغى که بر زبانتان جارى مى‏شود (و چیزى را مجاز و چیزى را ممنوع مى‏کنید،) نگویید: «این حلال است و آن حرام»، تا بر خدا افترا ببندید به یقین کسانى که به خدا دروغ مى‏بندند، رستگار نخواهند شد»، نحل، 116.<br />[9]. «ما کتابى براى آنها آوردیم که (اسرار و رموز) آن را با آگاهى شرح دادیم (کتابى) که مایه هدایت و رحمت براى جمعیّتى است که ایمان مى‏آورند.»، اعراف، 52.<br />[10]. «آنچه می‌گوید چیزى جز وحى که بر او نازل شده نیست»؛ نجم، 4.<br />[11]. «مسلّماً ما قرآن را بر تو نازل کردیم.» انسان، 23.<br />[12]. «خداوند به برکت آن، کسانى را که از خشنودى او پیروى کنند، به راه‏هاى سلامت، هدایت مى‏کند و به فرمان خود، از تاریکی‌ها به سوى روشنایى مى‏برد و آنها را به سوى راه راست، رهبرى مى‏نماید.»، مائده، 16.<br />[13]. «این (کتاب) براى کسانى که ایمان آورده‏اند هدایت و درمان است ولى کسانى که ایمان نمى‏آورند، در گوشهایشان سنگینى است و گویى نابینا هستند و آن را نمى‏بینند آنها (همچون کسانى هستند که گویى) از راه دور صدا زده مى‏شوند.»، فصلت، 44.<br />[14]. «ما رسولان خود را با دلایل روشن فرستادیم، و با آنها کتاب (آسمانى) و میزان (شناسایى حقّ از باطل و قوانین عادلانه) نازل کردیم تا مردم قیام به عدالت کنند و آهن را نازل کردیم که در آن نیروى شدید و منافعى براى مردم است، تا خداوند بداند چه کسى او و رسولانش را یارى مى‏کند بى‏آنکه او را ببینند خداوند قوىّ و شکست‏ناپذیر است.»، حدید، 25.<br />[15]. «آنها مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند ولى خدا جز این نمى‏خواهد که نور خود را کامل کند، هر چند کافران ناخشنود باشند». توبه، 32.<br />[16]. «و چگونه ممکن است شما کافر شوید، با اینکه (در دامان وحى قرار گرفته‏اید، و) آیات خدا بر شما خوانده مى‏شود، و پیامبر او در میان شماست؟! (بنا بر این، به خدا تمسّک جویید!) و هر کس به خدا تمسّک جوید، به راهى راست، هدایت شده است». آل عمران، 101. text امام چهارم (امام سجاد), زین العابدین؛ علی بن حسین (ع), ۳۸-‎۹۴ق. question and answer portal_lib