علت تعدّد عناوین و اوصاف قرآن چیست؟ اوصاف قرآن اصطلاحنامه علوم قرآنی اوصاف خاص قرآن تفسیر قرآن Persian [1]. نساء، 136؛ انعام، 89.,[2]. جاثیه، 6.,[3]. مائده، 101؛ انعام، 19؛ یونس، 37.,[4]. نحل، 103.,[5]. شعراء، 195.,[6]. آل عمران، 7.,[7]. حجر، 87؛ زمر، 23.,[8]. یونس، 37.,[9]. حجر، 87.,[10]. واقعه، 77.,[11]. بروج، 21.,[12]. ص، 29.,[13]. زمر، 23.,[14]. یونس، 1؛ لقمان، 2.,[15]. فصلت، 41.,[16]. یونس، 37.,[17]. انعام، 92.,[18]. بقره، 75؛ فتح، 15.,[19]. بقره، 252؛ آل عمران، 101.,[20]. نساء، 174.,[21]. آل عمران، 138.,[22]. بقره، 99.,[23]. بقره، 185.,[24]. طارق، 13.,[25]. زمر، 28.,[26]. نمل، 2.,[27]. نجم، 56.,[28]. اعراف، 2؛ عنکبوت، 51.,[29]. ص، 1.,[30]. طه، 3.,[31]. یونس، 57.,[32]. مائده، 15.,[33]. انعام، 104.,[34]. بقره، 159.,[35]. انعام، 157.,[36]. مصباح یزدى، محمد تقى، قرآن ‏شناسى، ج 1، ص 61 و 62، (با اندکی تلخیص و ویرایش)، مؤسسه آموزشى وپژوهشى امام خمینى، قم، چاپ دوم، 1380ش.,[37]. به نقل از: معرفت، محمد هادی، علوم قرآنی، ص۵۰، چاپ سوم، نشر یاران، قم، ۱۳۸۵ش.,[38]. از جمله این اسماء و اوصاف: فصل، قَیِّم، تصدیق، مصدّق، متشابه، مَثانی، ثقیل، مبارک، عظیم، علیّ، وحی، رحمت، بشیر، بُشری، نذیر، عزیز، تذکره، ذکری، بصائر، تفصیل، بلاغ، حکمت، بیّنه، تبیان، علم، صدق، حقّ، حقّ الیقین، آیات، تنزیل، کلام اللّه، قول، حدیث، صُحف، مبین، حَبْل، عدل، امر، عُروة الوثقی، مرفوعة مطهّره، بیان، و....,[39]. یس، 2.,[40]. طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏17، ص 62، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.,[41]. حقى بروسوى، اسماعیل، تفسیر روح البیان، ج 7، ص 366، دارالفکر، بیروت، بى تا.,[42]. سمرقندى، نصر بن محمد بن احمد، بحرالعلوم، ج 3، 115، بی نا، بی جا، بی تا.,[43]. بقره، 2.,[44]. بقره، 185.,[45]. ق، 1.,[46]. فراهیدی، خلیل بن احمد، کتاب العین، محقق، مخزومى، مهدى، سامرائى، ابراهیم، ج 6، ص 89، قم، انتشارات هجرت، چاپ دوم، 1410ق؛ راغب اصفهانى، حسین بن محمد، مفردات الفاظ قرآن‏، ص 760، بیروت، دار القلم‏، چاپ اول. ,[47]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‏9، ص 211، تهران، انتشارات ناصر خسرو، چاپ سوم، 1372ش؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج‏22، ص: 227، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش. ,[48]. درباره معنای لغوی «کریم» «معنای صفت کریم در لغت، قرآن و حدیث»، سؤال 59544. ,[49]. واقعه، 77.,[50]. مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‏9، ص 341؛ تفسیر نمونه، ج ‏23، ص 267.,[51]. المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏19، ص 137.,[52]. قرآن‌شناسى، ج ‏1، ص 54 – 55.,[53]. حجر، 87.,[54]. مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج ‏6، ص 531.,[55]. بروج، 21.,[56]. شیخ طوسى، التبیان فى تفسیر القرآن، با مقدمه شیخ آقابزرگ تهرانى، تحقیق: قصیر عاملی، احمد، ج 9، ص 357، دار احیاء التراث العربى، بیروت، بی تا؛ ملاحویش آل غازى، عبدالقادر، بیان المعانى، ج 1، ص 229، مطبعة الترقى، دمشق، چاپ اول، 1382ق؛ابن کثیر دمشقى، اسماعیل بن عمرو، تفسیر القرآن العظیم، ج 8، ص 366، دار الکتب العلمیة، منشورات محمدعلى بیضون، بیروت، چاپ اول، 1419ق.,[57]. ر.ک: رادمنش، سید محمد، آشنایى با علوم قرآنى، ص 226، نشر علوم نوین، جامى، تهران، چاپ چهارم، 1374ش؛ مهدوى راد، محمد على، آفاق تفسیر مقالات و مقولاتى در تفسیر پژوهى، ص 173 و 174، هستى نما، تهران، چاپ اوّل، 1382ش. text question and answer portal_lib