
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>تفسیر و توضیح آیه چهارم سوره قدر چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>ادبیات دینی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سوره قدر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 4 قدر</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. قدر، 4‌: &#171;فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگارشان براى [تقدیر و تنظیم‏] هر کارى نازل مى‏شوند&#187;.,[2]. طباطبایى، محمد حسین، المیزان فى تفسیر القرآن، ج ‏20، ص 332، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، 1417ق.,[3]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج‏ 27، ص 184، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش؛ و ر.ک: نمایه &#171;تعدد شب قدر&#187;، سؤال 312؛ &#171;شب قدر و تقدیر روزی&#187;، سؤال 3310.,[4]. شوری، 52: &#171; و همان گونه [که بر پیامبران پیشین وحى کردیم‏] روحى را [چون قرآن‏] از امر خود به تو وحى کردیم&#187;.,[5]. یوسف، 57: &#171; ... و از رحمت خدا ناامید نشوید ... &#187;.,[6]. فخرالدین رازى، ابوعبدالله محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، ج ‏32، ص 234، دار احیاء التراث العربى، بیروت، چاپ سوم، 1420ق.,[7]. تفسیر نمونه، ج ‏27، ص 184.,[8]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق و مصحح: غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 1، ص 386 و 387، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.,[9]. حسینى شیرازى، سید محمد، تبیین القرآن، ص 621، دار العلوم، بیروت، چاپ دوم، 1423ق.,[10]. قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، تحقیق: موسوی جزایری، سید طیب، ج‏ 2، ص 431، دار الکتاب، قم، چاپ چهارم، 1367ش.,[11]. صافى، محمود بن عبد‌الرحیم، الجدول فى اعراب القرآن، ج ‏30، ص 374، دار الرشید، دمشق‏، بیروت، چاپ چهارم، 1418ق.,[12]. آلوسى، سید محمود، روح المعانى فى تفسیر القرآن العظیم، ج ‏15، ص 419، دارالکتب العلمیه، بیروت، چاپ اول، 1415ق.,[13]. المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏20، ص 332.,[14]. تفسیر نمونه، ج‏ 27، ص 184.,[15]. دخان، 3 و 4: &#171;که ما آن را در شبى مبارک نازل کردیم، چون از آغاز خلقت همواره سنت ما بر انذار خلق جریان داشته است، در آن شب مبارک هر امر در هم فرو رفته باز مى‏شود&#187;.,[16]. المیزان فى تفسیر القرآن، ج 18، ص 132.,[17]. فیض کاشانى، ملا محسن، تفسیر الصافى، ج 4، ص 403، انتشارات الصدر، تهران، چاپ دوم، 1415ق., </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
