
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا پیامبر همیشه معاویه، پسر و پدرش (یزید و ابوسفیان) را با زبان لعن می‌نمود؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>زیارت عاشورا</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>لعن یزید</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>قاتل امام حسین </dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>لعن و سلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>لعن پیامبر(ص) به معاویه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>لعن پیامبر(ع) به ابوسفیان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ث. امام سوم(حضرت امام حسین ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] ابن اثیر، أسد الغابة، ج 7، ص 281؛ النزاع و التخاصم، ص 49، ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 251 و ...؛ به نقل از کتاب مدرسه عشق، ص 381، مجید حیدری فر، چاپ زائر قم، و کتاب بررسی و تحلیلی پیرامون زیارت عاشورا، ص 242، حسن اسدی، ناشر آدینه سبز.&lt;br /&gt;[2] امینی، الغدیر، ج 10، ص 83 و 156 و 158 به نقل از مدرسه عشق، ص 385.&lt;br /&gt;[3] گاهى از طریق نزول فرشته وحى، و گاهى از طریق الهام به قلب، و گاهى از طریق شنیدن صدا، به این ترتیب که خداوند امواج صوتى را در فضا و اجسام مى‏آفریده و از این طریق با پیامبرش صحبت مى‏کرده از کسانى که این امتیاز را به روشنى داشته اند، موسى بن عمران (ع) بود که گاهى امواج صوتى را از لابلاى&quot; شجره وادى ایمن&quot; و گاهى در کوه&quot; طور&quot; مى‏شنید، و لذا لقب کلیم اللَّه به موسى داده شده‏. نک: مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 4، ص 212‏، ناشر، دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1374 ش، چاپ اول. ‏&lt;br /&gt;[4] از آن جایی که قرآن یک کتاب هدایت ابدی است، مطالبی را که بیان می دارد به صورت کلی است و الا اگر بخواهد جزئیات را بیان کند تنها ذکر ملعونین در تاریخ بشری چندین جلد خواهد بود و در این جا، چون انبیاء و اوصیاء از مفسران کلام الاهی به حساب می آیند، موارد و مصادیق شاخص عناوین کلی قرآنی را بیان می دارند.&lt;br /&gt;[5] طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، ج ‏16، ص 521، مترجم، موسوى همدانى، سید محمد باقر،ناشر، دفتر انتشارات اسلامى جامعه، مدرسین حوزه علمیه قم، قم، 1374 ش، چاپ پنجم.&lt;br /&gt;[6] بحار الانوار، ج 58، ص 243 و 245، نقل از مدرسه عشق، ص 281.&lt;br /&gt;[7] اللهوف فی قتلی الطفوف، ص 16، سید بن طاووس، نقل از مدرسه عشق، ص 284.&lt;br /&gt;[8] بحار الانوار، ج 43، ص 243، المکتبة الاسلامیة، نقل از همان، ص 246.&lt;br /&gt;[9] المیزان، ج 13، ص 136، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان.&lt;br /&gt;[10] مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 12، ص 171، چاپ نوزدهم، ناشر دارالکتب الاسلامیه؛ فخر الرازی، تفسیر کبیر، ج 2، ص 237؛ تفسیر قرطبی، ج 6، و 3902.&lt;br /&gt;[11] ابراهیم، 26.&lt;br /&gt;[12] نور الثقلین، ج 2، ص 538، به نقل از تفسیر نمونه، ج 12، ص 174.&lt;br /&gt;[13] احزاب، 57.&lt;br /&gt;[14] صحیح بخاری، ج 3، ح 3509، ح 3541 و 1361 و 1370، ابوعبدالله محمد بن اسماعیل بخاری، دار ابن کثیر، چاپ پنجم، دمشق. نقل از بررسی و تحلیل از زیارات عاشورا، ص 113.&lt;br /&gt;[15] ابراهیم، 29 – 28.&lt;br /&gt;[16] امام ثعلبی، ابواسحاق احمد، الکشف و البیان، ج 5، ص 319، دار احیاء التراث العربی، نقل از همان، ص 134، سمرقندی، ابونصر محمد بن مسعود بن عیاشی سلمی، التفسیر، ج 2، ص 229 به نقل از همان.&lt;br /&gt;[17] سنن ترمذی، ج 5، باب تفسیر القرآن، رقم، 3350، ابوعیسی محمد بن عیسی بن سوره، دارالکتب الاسلامیه، تفسیر الکبیر، فخر رازی، ج 32، ص 31، دار احیاء التراث العربی، نقل از همان، ص 135.&lt;br /&gt;[18] اعراف، 44، هود، 18، غافر، 52.&lt;br /&gt;[19] احزاب، 64، مائده، 78، بقره، 89.&lt;br /&gt;[20] نساء، 93.&lt;br /&gt;[21] بقره، 89؛ بقره، 159؛ نور، 23&lt;br /&gt;[22] نک: بحار، ج 43، ص 243، بحار ج 44 و 250، نقل از مدرسه عشق، ص 409.&lt;br /&gt;[23] بررسی و تحلیل از زیارت عاشورا، ص 246. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام سوم (سید الشهداء), حسین بن علی (ع), 4-۶۱ ق</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
