
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>تفسیر آیات 10 و 18 سوره فتح چیست و چرا دست رسول خدا(ص) در عبارت &#171;یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ&#187; نیامده است؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>ید الله</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 10 سوره فتح</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 018 فتح</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. فتح، 10.&lt;br /&gt;[2]. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق: داودی، صفوان عدنان، ص 155، دارالعلم‏، الدار الشامیة، دمشق، بیروت، چاپ اول، 1412ق.&lt;br /&gt;[3]. مكارم شيرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 22، ص 44 – 46، دار الكتب الإسلامية، تهران، چاپ اول، 1374ش.&lt;br /&gt;[4]. فيض كاشانى، ملا محسن، الأصفى فى تفسيرالقرآن، تحقيق: درايتى، محمدحسين، نعمتى، محمدرضا، ج 2، ص 1183، مركز انتشارات دفتر تبليغات اسلامى، قم، چاپ اول، 1418ق؛ تفسیر نمونه، ج 22، ص 44 – 45.‏&lt;br /&gt;[5]. تفسیر نمونه، ج 22، ص 44 – 46.&lt;br /&gt;[6]. شیخ صدوق، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص 254، دار الشريف الرضي للنشر، قم، چاپ دوم، 1406ق.&lt;br /&gt;[7]. ر.ک: &#171;نقش بیعت در فعلیت مقام امامت&#187;، سؤال 1350؛ &#171;بیعت در نهج البلاغه&#187;، سؤال 2243.&lt;br /&gt;[8]. شريف لاهيجى، محمد بن على، تفسير شريف لاهيجى، تحقيق: حسينى ارموى(محدث)، مير جلال الدين، ج 4، ص 190، دفتر نشر داد، تهران، چاپ اول، 1373ش؛ تسترى، ابومحمد سهل بن عبدالله، تفسير التسترى، تحقيق: عيون السود، محمد باسل، ج 1، ص 147، منشورات محمدعلى بيضون، دارالكتب العلمية، بيروت، چاپ اول، 1423ق.&lt;br /&gt;[9]. تحریم، 4.&lt;br /&gt;[10]. فتح، 18.&lt;br /&gt;[11]. ر.ک: &#171;رضایت خداوند از بيعت کنندگان با پيامبر(ص) در بیعة الرضوان&#187;، سؤال 2793. &lt;br /&gt;[12]. حسينى همدانى، سيد محمد حسين، انوار درخشان، تحقيق: بهبودى، محمد باقر، ج 15، ص 351 – 352، كتابفروشى لطفى، تهران، چاپ اول، 1404ق؛ ‏تفسير نمونه، ج 22، ص 65 – 66؛ و ر.ک: ابن سعد هاشمی بصری، محمد، الطبقات الكبرى، تحقيق: عطا، محمد عبد القادر، ج 2، ص 72 – 81، دار الكتب العلمية، بيروت، چاپ اول، 1410ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
