
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا معجزه به جهت درستی ادعای نبوّت پیامبران بوده یا به جهت اجابت خواسته‌های مردم لجوج؟ و مقصود از این‌که &#171;خداوند همه چیز را از آب آفرید&#187;، چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>صدق صاحب معجزه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دلالت معجزه بر نبوت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دارای لینک</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 5 انبیاء</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آیه 6 انبیاء</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. ر.ک: سبحانى، جعفر، الإلهیات على هدى الکتاب و السنة و العقل، ج 3، ص 67، 71، 93 – 97، المرکز العالمی للدراسات الإسلامیة، قم، چاپ سوم، 1412ق؛ &#171;جایگاه معجزه در رسالت انبیاء&#187;، سؤال 11681؛ &#171;شناخت مدعى وحى (پیامبر)&#187;، سؤال 119.,[2]. حسینى همدانى، سید محمد حسین، انوار درخشان، ج 11، ص 41، کتابفروشى لطفى، تهران، چاپ اول، 1404ق؛ مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج 13، ص 396، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ اول، 1374ش؛ و ر.ک: &#171;ماده اوّلیه جهان&#187;، سؤال 272.,[3]. طیب، سید عبد الحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج 9، ص 168، انتشارات اسلام، تهران، چاپ دوم، 1378ش.,[4]. فرقان، 49.,[5]. انبیاء، 30.,[6]. قرشى، سید على اکبر، تفسیر احسن الحدیث، ج 6، ص 506، بنیاد بعثت، تهران، چاپ سوم، 1377ش.,[7]. تفسیر نمونه، ج 13، ص 396؛ و ر.ک: &#171;تجرد ملائکه&#187;، سؤال 93.,[8]. رحمن، 15.</dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
