
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا فقها بر احادیث حضرت زهرا(س) برای استنباط احکام شرعی استناد کرده‌اند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>خطبه حضرت زهرا س</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مقام حضرت زهرا (س)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سخنان حضرت فاطمه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پ. حضرت فاطمه زهرا(س)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. مانند: حسینی شیرازى، سید محمد، من فقه الزهراء (علیها السلام)، انتشارات رشید، قم، چاپ اول، 1428ق.&lt;br /&gt;[2]. ر.ک: مکارم شیرازى، ناصر، دائرة المعارف فقه مقارن، ص 408 – 418، انتشارات مدرسه امام على بن ابى طالب(ع)، قم، چاپ اول، 1427ق.&lt;br /&gt;[3]. طبرسى، احمد بن على، الإحتجاج على أهل اللجاج، محقق و مصحح: خرسان، محمد باقر، ج 1، ص 99، نشر مرتضى، مشهد، چاپ اول، 1403ق.&lt;br /&gt;[4]. ابن حیون مغربی، نعمان بن محمد، دعائم الإسلام و ذکر الحلال و الحرام و القضایا و الأحکام، محقق و مصحح: فیضى، آصف، ج 1، ص 268،‏ مؤسسة آل البیت(ع)، قم، چاپ دوم، 1385ق. &lt;br /&gt;[5]. خصیبى، حسین بن حمدان، الهدایة الکبرى، ص 178، البلاغ، بیروت، 1419ق؛ و ر.ک: طباطبایی بروجرى، آقا حسین طباطبایى، مترجمان: حسینیان قمى، مهدى، صبورى، م، منابع فقه شیعه (ترجمه جامع احادیث شیعه)، ج 24، ص 371 – 372، انتشارات فرهنگ سبز، تهران، چاپ اول، 1429ق.&lt;br /&gt;[6]. مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 30، ص 304، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق.&lt;br /&gt;[7]. مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، ج 79، ص 27، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق؛ فاضل هندى، محمد بن حسن، کشف اللثام و الإبهام عن قواعد الأحکام، ج 11، ص 541، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ اول، 1416ق؛ اشتهاردى، على پناه، مدارک العروة، ج 8، ص 469، دار الأسوة للطباعة و النشر، تهران، چاپ اول، 1417ق.&lt;br /&gt;[8]. شیخ حر عاملى، وسائل الشیعة، ج 3، ص 221، مؤسسة آل البیت(ع)، قم، چاپ اول، 1409ق؛ بحرانى، یوسف بن احمد، الحدائق الناضرة فی أحکام العترة الطاهرة، محقق و مصحح: ایروانى، محمد تقى، مقرم، سید عبد الرزاق، ج 4، ص 89، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ اول، 1405ق؛ مدارک العروة، ج 7، ص 389 – 390. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>بنت رسول الله, حضرت فاطمه زهرا (س), ۵ بعد از بعثت#11 ق </dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>