
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اسفار اربعه یا سفرهای چهارگانه در عرفان و سیر و سلوک را بیان نمایید.</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>اسفار</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اسفار اربعه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سفر معنوی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سالک مجذوب</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مجذوب سالک</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اسفار اربعه: ملاصدرا</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] ر. ک: صدر المتألهین، محمد، الحکمة المتعالیة، پاورقی الاهی قمشه ای، محمد رضا، ج 1، ص 13، منشورات مصطفوی، قم.&lt;br /&gt;[2] ر ک یزدان پناه، یدالله، مبانی و اصول عرفان نظری، ص 62 و 66، مؤسسه امام خمینی، قم، چاپ اول 1388.&lt;br /&gt;[3] ر. ک: الحکمة المتعالیی، ج 1، ص 14.&lt;br /&gt;[4] ر. ک: حسن زاده آملی، حسن، سرح العیون، ص 569، امیر کبیر، تهران، چاپ اول، 1371؛ حسن زاده آملی، حسن، نامه ها بر نامه ها، ص121و 122، انتشارات قیام، قم، چاپ اول، 1374.&lt;br /&gt;[5] همان.&lt;br /&gt;[6] همان.&lt;br /&gt;[7] نکته قابل توجه این که فنا دارای مراتبی است؛ به همین دلیل هم در پایان سفر اول سالک مقام فنا مطرح می شود و هم در سفر دوم.  &lt;br /&gt;[8] ر. ک: الحکمة المتعالیة، ج 1، ص 14.&lt;br /&gt;[9] ر. ک: جوادی آملی، عبدالله، رحیق مختوم، ج 1، ص 85، اسراء قم، چاپ دوم، 1382ش.&lt;br /&gt;[10] ر. ک: مبانی و اصول عرفان نظری، ص 68.&lt;br /&gt;[11] همان، ص 67.&lt;br /&gt;[12] همان؛ ر. ک: الحکمة المتعالیة، ج 1ص 13.&lt;br /&gt;[13] ر. ک: نامه ها بر نامه ها، ص121، 122.&lt;br /&gt;[14] ر. ک: الحکمة المتعالیة، ج 1ص 13.&lt;br /&gt;[15] ر. ک: مبانی و اصول عرفان نظری، ص 67.&lt;br /&gt;[16] قید با حق که در سفر دوم تا چهارم آورده می شود، بیانگر این نکته است که وجود سالک به دلیل حقانی شدن در پایان سفر اول، همراهی و مدد حضرت حق را تا پایان سفر های چهارگانه مشاهده می کند. ر. ک: رحیق مختوم، ج 1، ص 85 ، 86.&lt;br /&gt;[17] ر. ک: الحکمة المتعالیة، ج 1، ص 14.&lt;br /&gt;[18] سرح العیون، ص 569؛ نامه ها بر نامه ها، ص121،122.&lt;br /&gt;[19] اصطلاح عرفانى صحو یعنى هوشیارى، در اصطلاح رجوع باحساس است بعد از غیبت، و اصطلاح صحو بعد المحو و جمع الجمع شهود خلق است قائم بحق؛ یعنى حق را در جمیع موجودات و مخلوقات مشاهده نماید. سجادی، سید جعفر، فرهنگ معارف اسلامى، ج ‏2، ص 1098، دانشگاه تهران، تهران، چاپ سوم، 1373ش.‏&lt;br /&gt;[20] ر. ک: الحکمة المتعالیة، ج 1، ص 14.&lt;br /&gt;[21] همان، ص 14، 15.&lt;br /&gt;[22] همان </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
