
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چگونه می توان صفت رذیله ای را زدود؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>فضایل و رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عصمت از رذائل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دوری از رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عجب به رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عرفان عملی و اخلاق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دوری از رذایل اخلاقی </dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] -عنکبوت، 69.,[2] -مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 60، ص 268، حدیث 154، مؤسسه الوفاء، بیروت، 1404 ه ق .,[3] - نساء، 76 .,[4] - بقره، 186.,[5] - زمر، 53.,[6] - فرقان، 70.,[7] -بحار الانوار، ج 6، ص 18، به نقل از کتاب کافی.,[8] - یوسف ، 87؛ حجر، 56.,[9] -یونس، 8-7 .,[10] -اعراف، 63 و 69؛ یوسف، 104؛ انبیاء،50؛ یس، 69؛ ص، 49 و 87؛ قلم، 52؛ تکویر، 27؛ حجر، 9 و .... .,[11] -شیخ حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، ج 6، ص 201 ، روایت 7731، مؤسسة آل البیت، قم، 1409 .,[12] -وسائل الشیعه، ج 6، ص 198 ، روایت 7721 .,[13] -چون در روایاتی حتی نگاه کردن به قرآن نیز نوعی عبادت تلقی گردیده است.,[14] همان گونه که بیان شد، با تدبر در قرآن می توان تمام زمینه های غفلت را زدود و این مورد و موارد بعدی، مطالبی غیر از آموزه های قرآن نبوده بلکه برخی نکات برگرفته از آن است.,[15] -ملک، 15؛ بقره 168و 172؛ مائده 88؛ انعام 141و 142؛ اعراف 31؛ طه 81؛ مؤمنون 51 و ....,[16] -نازعات، 39-37.,[17] وسائل الشیعه، ج 16، ص 8 ، روایت 20821.,[18] -نازعات، 41-40 .,[19] -وسائل الشیعه، ج 15، ص 219 ، روایت 20321.,[20] -اعراف، 201.,[21] -وسائل الشیعه، ج 15، ص 257 ، روایت 20441.,[22] -حتی تکون اعمالی و اورادی کلها وردا واحدا و حالی فی خدمتک سرمدا، الشیخ الطوسى، مصباح المتهجد، ص 849، مؤسسه فقه الشیعه بیروت، 1411 هجرى قمرى.,[23] -حجر، 39؛ ص، 82.,[24] -بحار الانوار، ج 70، ص 157.,[25] -تغابن، 16.,[26] -وسائل الشیعه، ج 27، ص 164 ، روایت 33498.,[27] -وسائل الشیعه، ج 2، ص 436 ، روایت 2576.,[28] -(او لعلک فقدتنی من مجالس العلماء فخذلتنی)، بحارالأنوار، ج 95، ص 87.</dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
