
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا تعصب همیشه ناپسند است؟ اگر چنین است دلیلش چیست!</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>نژادپرستی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیشداوری- تعصب</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تعصب بر غیر حق</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>غیرت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>غیرت در دین</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عصبیت</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. راغب اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص 568، دارالعلم الدار الشامیة، دمشق بیروت، 1412 ق؛ ابن منظور، لسان العرب، ج 1، ص 602، دار صادر، بیروت، 1414 ق.&lt;br /&gt;[2]. المفردات فی غریب القرآن، ص 568؛ مصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج 8، ص 144، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران، 1360 ش.&lt;br /&gt;[3]. امام خمینی، شرح چهل حدیث(اربعین حدیث)، ص 145 – 146، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، چاپ چهل و چهارم، 1386ش.&lt;br /&gt;[4]. بقره، 113.&lt;br /&gt;[5]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج ‏1، ص 406 – 407، دار الکتب الاسلامیة، تهران، 1374ش.&lt;br /&gt;[6]. کلینی، محمد بن یعقوب، محقق، مصحح، غفارى، على اکبر، آخوندى، محمد، ج 2، ص 308، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم 1407ق.‏&lt;br /&gt;[7]. شریف الرضی، نهج البلاغة، ص 295، هجرت، قم‏، چاپ اول، 1414ق‏.&lt;br /&gt;[8]. کوفه شهری عشایری و قبله‌ای بود؛ بین قبایل و عشایر تعصب‌های عشایری تحریک شده و تعصب‌های جاهلیت و عشایری در زمان علی بروز پیدا کرده بود؛ از این جهت امام علی(ع) خطبه قاصعه را در مذمت عصبیت ایراد کرده است.&lt;br /&gt;[9]. همان، ص 288.&lt;br /&gt;[10] همان.&lt;br /&gt;[11]. سبأ، 35.&lt;br /&gt;[12]. کافی، ج ‏2، ص 307.&lt;br /&gt;[13]. نهج البلاغة، ص 499.&lt;br /&gt;[14]. کافی، ج ‏2، ص 308- 309.&lt;br /&gt;[15]. ر. ک: طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ‏4، ص 420، دفتر انتشارات اسلامی، قم، 1417ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
