
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>روایتی اعلام می‌دارد که &#171;هیچ مؤمنی در هیچ زمانی وجود نداشته و ندارد مگر آنکه از آزار همسایگان در امان نیست!&#187;. مراد از این روایت چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>شکنجه و آزار</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اذیت مومن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مردم آزاری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آزار مؤمنان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آزار همسایگان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. شیخ طوسی، الامالی، ص 280، قم، دار الثقافة، چاپ اول، 1414ق.&lt;br /&gt;[2]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ‏2، ص 250، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.&lt;br /&gt;[3]. ‏‏&#171;لیس المراد به الجار المعروف فقط بل کل من یجاوره و یقاربه و رآه أو لم یر، فلیس أحد یخلو من جار&#187;؛ مازندرانى، محمد صالح بن احمد، شرح الکافی(الأصول و الروضة)، محقق، مصحح، شعرانى، ابوالحسن،‏ ج ‏9، ص 19۰، تهران، المکتبة الإسلامیة، چاپ اول، 1382ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
