
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اگر قلب انسان را به دو نیم تقسیم کنیم؛ و گناه نیمی از آن‌را سیاه کند؛ آیا می‌توان گفت ایمان به خدا در نیمه دیگر آن، جا دارد؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>درجات ایمان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تاثیر گناه بر فطرت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مراتب ایمان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تاثیر گذاری بر دل</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مولفه ها و درجات ایمان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آثار معرفتی گناه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>چ. امام پنجم(حضرت امام باقر ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ح. امام ششم(حضرت امام صادق ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. &#171;نه چنین است، بلکه آنچه مرتکب می‌شدند زنگار بر دل‌هایشان بسته است&#187;؛ مطففین، 14.&lt;br /&gt;[2]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ‏2، ص 273، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق.&lt;br /&gt;[3]. همان، ص 271.&lt;br /&gt;[4]. صدوق، محمد بن على‏، خصال، محقق، غفارى، على اکبر، ج ‏1، ص 9، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1362ش.&lt;br /&gt;[5]. صدوق، محمد بن على‏، معانی الاخبار، ص 395، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، 1403ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام پنجم (امام باقر), محمد بن علی (ع), 57ق./676م#114ق./732م.</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>امام ششم(امام صادق), جعفر بن محمد (ع), 83ق./702م.##‎۱۴۸ق./766م.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
