
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>عوامل اصلی گسترش شیعه در ایران چه بود؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>شیعه ایران</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تشیع در ایران</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سایر مباحث شیعه</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رسمیت تشیع در ایران</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>گسترش تشیع در ایران</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . عواملي مانند نقش حكومت‌هاي ايراني، مانند حكومت‌هاي طاهريان، صفاريان، صفويان و... در جاي خود قابل بررسي مي‌باشد.&lt;br /&gt;[2] . احمد بن يحيي، بلاذري، فتوح البلاد (بخش ايران)، ج آذرتاش آذرنوش،ن سروش، 1374، ص 40‌ ـ 41.&lt;br /&gt;[3] . رسول، جعفريان، تاريخ تشيع در ايران، در قرن هفتم، ص  9 ـ 50، سازمان تبليغات، برگرفته از عقد الفريد ابن عبدالله، ج 3، ص 413.&lt;br /&gt;[4] . محمد بن حيان، المجروحين، ج 1، ص 129، دارالوعي، چ دوّم، 1402.&lt;br /&gt;[5] . روضه كافي، ص 69، حقوق 26؛ يعقوبي، ج 2، ص 181.&lt;br /&gt;[6] . رسول، جعفريان، تاريخ تشيع در ايران تا قرن هفتم، ص 55 ـ 57.&lt;br /&gt;[7] . همان مدرك، ص 55.&lt;br /&gt;[8] . مرتضي، مطهري، خدمات متقابل اسلام و ايران، ص 113، دفتر انتشارات اسلامي، چ 1362.&lt;br /&gt;[9] . رسول، جعفريان، تاريخ تشيع در ايران، ص 83.&lt;br /&gt;[10] . البتّه در بين موالي، افرادي بودند كه سنّي و حتي ناصبي شدند، امّا نقل به اكثر آنها بود.&lt;br /&gt;[11] . رسول، جعفريان، تاريخ تشيع از آغاز تا قرن هفتم، ص 159.&lt;br /&gt;[12] . ابوفرج اصفهاني، مقاتل الطالبين، ص 311، ؟؟؟؟ شريف، 1372.&lt;br /&gt;[13] . سلطان الواعظين شيرازي، شبهاي پيشاور، ج اوّل، ص 13، نشر يقيح، چ جديد، 1373.&lt;br /&gt;[14] . آيت الله مدني كاشاني، شرح زندگاني و شهادت علي بن باقر ـ عليه السّلام ـ ، نشر مرسل، چ ششم، سال 1378.&lt;br /&gt;[15] . علامه محمد حسين مظفر، ترجمه‎ي دكتر سيد محمد باقر حجتي، نشر فرهنگ اسلامي، چ اوّل، 1368.&lt;br /&gt;[16] . رسول جعفريان، تاريخ تشيع ايران، تا قرن هفتم، ص 54.&lt;br /&gt;[17] . دامغاني، تاريخ انتشارات تشيع در ايران، نشر علامه، چ اول، 1350.&lt;br /&gt;[18] . عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 169ـ 173.&lt;br /&gt;[19] . رسول جعفريان، تاريخ تشيع در ايران، تا قرن هفتم، ص 8 ـ 157. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>