نظریه منفعت‌گرایی را که در اخلاق مطرح شده، چگونه ارزیابی می‌کنید؟ منفعت گرایی عرفان عملی و اخلاق Persian [1]. معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 134، قم، انتشارات مرکز جهانی علوم اسلامی، چاپ اول، 1384ش.<br />[2]. در سودگرایی عام؛ نوع عمل(عمل از هرکس که سر بزند چه آثاری دارد) مطرح است. سودگرایی عام معتقد است که در هر اوضاع و احوالی نباید پرسید کدام عمل بهترین نتایج را دارد و درباره قواعد نیز صحبت نمی‌کند. ر.ک: فرانکنا، ویلیام، فلسفه اخلاق، ترجمه، صادقی، هادی، ص 91 – 95، قم، مؤسسه فرهنگی طه، چاپ اول، 1376ش؛ معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 169.<br />[3]. نظریه سودگرایی قاعده‌نگر؛ قواعد را محور اساسی اخلاق می‌داند و معتقد است که همیشه باید با توسل به یک قاعده، وظیفه خود را در امور جزئی مشخص کنیم، و ملاک انتخاب قواعد نیز بیشترین خیر عمومی بر «هرکس» می‌باشد. فرق سودگرای عمل‌گرا با سودگرای قاعده‌نگر در این نیست که عمل‌نگر به هیچ وجه از قاعده استفاده نمی‌کند، بلکه برداشت آنها از قاعده متفاوت است. ر.ک: فرانکنا، ویلیام، فلسفه اخلاق، ص 98 و 399؛ وارنوک، فلسفه اخلاق(مجموعه مقالات)، ص 39 – 48، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، چاپ اول، 1380ش؛ معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 170.<br />[4]. معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 169.<br />[5]. ادواردز، پل، فلسفه اخلاق، ترجمه، رحمتی، انشاءالله، ص 117، تهران، انتشارات تبیان، چاپ اول، 1378ش؛ مصباح یزدی، محمدتقی، نقد و بررسی مکاتب اخلاقی، تحقیق و نگارش، شریفی، احمدحسین، ص 165، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، چاپ دوم، 1387ش.<br />[6]. ادواردز، پل، فلسفه اخلاق، ص 104 – 105؛ کاپلستون، فردریک، تاریخ فلسفه، ج 5 (فیلسوفان انگلیسی)، ترجمه، اعلم، امیر جلال الدین، ص 141، تهران، انتشارات سروش، چاپ اول، 1362ش؛ معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 134.<br />[7]. نقد و بررسی مکاتب اخلاقی، ص 176؛ معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 135.<br />[8]. معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 135.<br />[9]. کاپلستون، فردریک، تاریخ فلسفه، ترجمه، خرمشاهی، بهاءالدین، ج 8، ص 113 – 114، تهران، انتشارات سروش، چاپ اول، 1370ش.<br />[10]. کاپلستون، فردریک، تاریخ فلسفه، ج 8، ص 23 – 33؛ یوسف کرم، تاریخ الفلسفة الحدیثة، ص 332 – 333، مصر، دارالمعارف، چاپ چهارم، 1966م؛ فروغی، محمدعلی، سیر حکمت در اروپا، ص 464، تهران، انتشارات زوّار، چاپ دوم، 1376ش؛ لین. و. لنکستر، خداوندان اندیشه سیاسی، ترجمه، رامین، علی، ص 121 – 125، تهران، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، 1362ش.<br />[11]. ر.ک: ادواردز، پل، فلسفه اخلاق، ص 120 – 121؛ کاپلستون، فردریک، تاریخ فلسفه، ج 8، ص 44 – 50؛ تاریخ الفلسفة الحدیثة، ص 348 – 349؛ سیر حکمت در اروپا، ص 481؛ معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 136.<br />[12]. معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 137.<br />[13]. همان.<br />[14]. نقد و بررسی مکاتب اخلاقی، ص 190 – 191؛ مک‌اینتایر، اَلِسدر، تاریخچه فلسفه اخلاق، ترجمه رحمتی، انشاء الله، ‌ص 452، تهران، حکمت، 1379ش.<br />[15]. معلمی، حسن، فلسفه اخلاق، ص 137؛ نیز ر.ک: نقد و بررسی مکاتب اخلاقی، ص 198 – 201. text question and answer