
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>در برخورد با مذاهب به غیر از شیعه مثلاً مسیحیی و یا لائیک چه مواردی را توصیه می کنید؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>لائیک</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ادیان و مذاهب</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ادیان غیر توحیدی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ادیان توحیدی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فرق اسلامی (فرق)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . ر.ك: فرهنگ علوم سياسي، پديد آورندگان علي آقا بخشي با همكاري مينو افشاري راد، نشر چاپار، پائيز 1379، ذيشل (رقم)، 1627.&lt;br /&gt;[2] . همان، ذيل (رقم)، 1628.&lt;br /&gt;[3] . همان.&lt;br /&gt;[4] . ر.ك: فرهنگ جامع سياسي، محمد طلوعي، سال 77. چاپ سوم، نشر علم، ذيل عنوان لائيك.&lt;br /&gt;[5] . سوره مباركه نحل، آيه 125.&lt;br /&gt;[6] . ر.ك: ماهو علم الكلام، علي رباني گلپايگاني، ص 41، چاپ اول، 1376، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي به نقل از كافي، ج 1، باب الاضطرار الي الحجه، ح 4.&lt;br /&gt;[7] . ر.ك: منابع الاستدلال، علي رباني گلپايگاني، ص 191 – 193، چاپ اول، 1414 هجري، ناشر جامعه مدرسين حوزه علميه قم.&lt;br /&gt;[8] . همان، ص 192.&lt;br /&gt;[9] . همان، ص 183 – 184.&lt;br /&gt;[10] . ر.ك: ماهو علم الكلام، ص 4. به نقل از مجمع البيان، ج 4، ذيل آيه 52. سوره مباركه فرقان. </dc:description>
                
                        <dc:description>1. ترجمه المنطق مرحوم مظفر (مترجم علي شيرواني) يا استاد علي محمدي خراساني، (در زمينه آداب مناظره و مجادله).,2. در زمينه نقد صهيونيسم و يهود كتاب تاريخ يك ارتداد پرفسور روژه گارودي و دكتر اسرائيل شاهاك و هم چنين ترجمه تفسير الميزان ذيل واژه يهود.,3. در زمينه نقد مسيحيت تثليث علامه بلاغي، كتاب هاي عقايد شيعه.,4. در زمينه نقد وهابيت (اهل سنت) شيعه و تهمت هاي ناروا (ترجمه محمدرضا عطائي) و اموتابيه نجم الدين طبسي.,5. در زمينه نقد اهل سنت ترجمه الغدير و خلافت مغتصبه.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>