
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیاتی که می‌فرماید پیامبر(ص) برای رسالتش مزد نمی‌خواهد، آیا با آیات دیگری که انفال و خمس را متعلق به ایشان و بستگانشان - به عنوان پاداش رسالت – قرار داده، منافاتی ندارند؟!</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>دارای لینک</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تفسیر قرآن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. حمد، 5. (پروردگارا!) تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یارى می‌‌جوییم.&lt;br /&gt;[2]. شعراء، 109، 145، 164، 180؛ هود، 50.&lt;br /&gt;[3]. هود، 29.&lt;br /&gt;[4]. ص، 86. &#171;[اى پیامبر!] بگو: من براى دعوت نبوّت هیچ پاداشى از شما نمی‌طلبم، و من از متکلّفین نیستم! (سخنانم روشن و همراه با دلیل است!)&#187;؛ انعام،90؛ یوسف، 104.&lt;br /&gt;[5]. سبأ، 47.&lt;br /&gt;[6]. فرقان، 57.&lt;br /&gt;[7]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 15، ص 133، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ اول، 1374ش؛ فیض کاشانی، ملامحسن، تفسیر الصافی، تحقیق: اعلمی، حسین، ج 4، ص 21، تهران، الصدر، چاپ دوم، 1415ق.&lt;br /&gt;[8]. شوری، 23.&lt;br /&gt;[9]. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه ر.ک:‌ اهل بیت(ع) و آیه 23 شورى (آیه مودت)؛ 160&lt;br /&gt;[10]. در این زمینه، ر.ک: طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج 18، ص 46، قم،‌ دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، 1417ق.&lt;br /&gt;[11]. شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا(ع)، محقق، مصحح، لاجوردی، مهدی، ج 1، ص 234، تهران، نشر جهان، چاپ اول، 1378ق؛ ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول(صلی الله علیه و آله)، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، ص 431، قم،‌ دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، 1404ق.&lt;br /&gt;[12]. شیخ طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، تحقیق، قصیرعاملی، احمد، ج 9، ص 158، بیروت، دار احیاء التراث العربی، بی‌تا.&lt;br /&gt;[13]. انفال، 1.&lt;br /&gt;[14]. انفال، 41.&lt;br /&gt;[15]. اصفهانی(مجلسی اول)، محمد تقی، لوامع صاحبقرانی، ج 5، ص 605، قم، مؤسسه اسماعیلیان، چاپ دوم، 1414ق. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
