
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>در بحث اعیان ثابته، عرفا می‌گویند هر موجودی بر اساس استعدادش – که آن را از عین ثابتش گرفته - افاضه فیض می‌شود، پرسش این است که چرا خداوند اصل استعدادها را در اعیان، متفاوت قرار داده و شب قدر با وجود اعیان ثابته چه معنایی خواهد داشت؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>اعیان ثابته</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اعیان ثابته و صفات الهی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اعیان ثابته</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عرفان نظری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اعیان ثابته</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>احکام اعیان ثابته(عرفان نظری)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مظاهر اعیان ثابته</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اعیان‌ ثابته</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]. تعیّن ثانی - در مقابل تعیّن اول- یکی مراتب عرفانی و به معنای تحقق صور علمی و تفصیلی در ذات حق تعالی است.,[2]. یزدان پناه، سید یدالله، مبانی و اصول عرفان نظری، ص 463، قم، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1388ش.,[3]. همان.,[4]. حسن زاده آملى، حسن، ممد الهمم در شرح فصوص الحکم، ص 86، تهران، وزارت ارشاد، چاپ اول، 1378ش.,[5]. همان، ص 153.,[6]. همان 158.,[7]. اقتباس از: 50759,[8]. ر. ک: 205؛ ۹۵۸۰,[9]. ر. ک: 30407,[10]. ر. ک: 42551</dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
