
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اگر تصوف و عرفان شیعی یکی است چرا هیچ کدام از فقهاء و متکلمین شیعه صوفی نبوده‌اند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>صوفیگری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سایر مباحث تصوف</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject> اصطلاحنامه تصوف</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عرفان شیعی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عرفان شیعی</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1]  .  تحقيق و بررسي در تاريخ تصوف، زنجاني عميد، عباسعلي، دارالكتب الإسلاميه، چاپ دوم، سال 1367، تهران، 191، و آباداني مبلغ، تاريخ صوفي و صوفيگري، انتشارات حر، چاپ اول، 1376، قم، ج 1، ص 97 تا ص 105.&lt;br /&gt;[2]  . سفينة البحار، ج 2، باب الحا بعده اللّام از 311 تا 313 نشر دارالأسوة، ايران، چ دوم، سال 1416.&lt;br /&gt;[3]  . همان منبع، پيشين، ج 5، باب الصاد بعده الواء، از 197 تا 200.&lt;br /&gt;[4]  . همان.&lt;br /&gt;[5]  . همان منبع، ‌ج 2، ص 311.&lt;br /&gt;[6]  . مبلغي آباداني،‌ تاريخ صوفي و صوفيگري، پيشين، 272 تا 273.&lt;br /&gt;[7]  . نيكلسون، رينولد، تصوف اسلامي و رابطه انسان با خدا، انتشارات سخن، تهران، چاپ دوم، سال 1374، ترجمه شفيعي كدكني، ص 146-14.&lt;br /&gt;[8]  . همان.&lt;br /&gt;[9]  . حقيقت‌العرفان، 64-71، ابوالفضل برقعي، بي‌تا بي محل نشر.&lt;br /&gt;[10]  . تاريخ صوفي و صوفي‌گري، 273-272.&lt;br /&gt;[11]  . تحقيق در تاريخ تصوف، عميد زنجاني، 159.&lt;br /&gt;[12]  . نيكلسون، تصوف اسلامي در رابطه با انسان و خدا، 178-179.&lt;br /&gt;[13]  . همان.&lt;br /&gt;[14]  . همان،‌ قسمت يادداشتهاي مترجم.&lt;br /&gt;[15]  . همان، 114-113 به نقل از تذكرة الأوليا 2/41 س14. </dc:description>
                
                        <dc:description>1 . الشيبي، مصطفي كامل، تاريخ التصوف الاسلامي، دارالمناهل، بيروت، چاپ اول، سال 1418هـ ، از ص 51 تا ص 95 و از 132 تا 158.,2 . گولپينارلي، عبدالباقي، تصوف در يكصد پرسش و پاسخ، از پرسش 52 تا پرسش صدم، نشر احيا كتاب، چ اول، سال 1380،تهران، ترجمه دكتر توفيق سبحاني.,3 . زكي مبارك، التصوف الاسلامي في الأدب و الأخلاق, دارسعد الدين، ج 2، از ص 52 تا ص 57 و از 158 تا 223. چاپ دوم، 1423،‌دمشق.,</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
