
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اگر پیروان ادیان گذشته، رهبران و پیامبران خود را قبول دارند، مگر رهبران آن ها در کتاب‌های خود نفرموده‌اند که دین اسلام پس از آن‌ها خواهد آمد و کامل‌ترین دین است؟ چرا پیروان ادیان گذشته به دین اسلام روی نمی‌آورند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>پیامبر (ص) در تورات</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامبر (ص) در انجیل</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>صدق ادعای پیامبر</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ادیان از دیدگاه اسلام</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دین اسلام (دین الهی توحیدی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>الف. حضرت رسول اکرم(ص)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>1] . نصيري، كاظم، اهل البيت في الكتاب المقدس، ص59 به بعد، بي‌جاي، صدر، اول، 1997 م.&lt;br /&gt;[2] . بقره، 146.&lt;br /&gt;[3] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، ج1، ص366، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1353 ش.&lt;br /&gt;[4] . آل عمران،70-71.&lt;br /&gt;[5] . آل عمران، 199.&lt;br /&gt;[6] . همان، 113.&lt;br /&gt;[7] . بقره. 79، ر.ك: مكارم شيرازي، ناصر، نمونه، ج1، ص220، تهران، دارالكتب الاسلاميه، دوم، 1353 ش.&lt;br /&gt;[8] . بقره، 174، ر.ك: جرجاني، حسين، تفسير گازر، ج1، ص200، تهران دانشگاه تهران، اول،‌1377 ش.&lt;br /&gt;[9] . آل عمران، 187، ر.ك: كاشاني، فتح الله، منهج الصادقين، ذیل آیه، تهران، كتابفروشي اسلاميه، دوم، 1344 ش.&lt;br /&gt;[10] . بقره، 109.&lt;br /&gt;[11] . طبرسي، فضل، مجمع البيان، ج1، ص311، گروه مترجمان، تهران، فراهاني، اول، 1350.&lt;br /&gt;[12] . بقره، 75.&lt;br /&gt;[13] . نساء، 46، ر.ك: حسيني همداني، محمد، ج4، ص74، تهران، كتابفروشي لطفي، 1380 ق.&lt;br /&gt;[14] . بقره، 78 و مائده، 18.&lt;br /&gt;[15] . بقره، 80 و آل عمران، 24.&lt;br /&gt;[16] . توبه، 30.&lt;br /&gt;[17] . بروجردي، ابراهيم، جامع الاحادیث، ج3، ص110، تهران، صدر، سوم، 1341 ش </dc:description>
                
                        <dc:description>1. ترجمه تفسير الميزان، محمد حسين طباطبايي، مترجم: محمد باقر موسوي همداني؛,2. الرحله المدرسيه و المدرسيه السياره في نهج الهدي، محمد جواد بلاغي، ج1؛</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>پیامبر اسلام, محمد بن عبدالله (ص), 53 قبل از هجرت.مکه#11ق.مدینه.</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
