
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>چرا بهائی ها علی محمد باب و حسین علی نوری را امّی معرفی می کنند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>بهائیت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>انتقادات وارد بر بهائیت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>اعتقادات بهائیت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>عقاید بهائیت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>بهائیت (فرق اسلامی)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>میرزا حسین نوری</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>سید علی‌ محمد باب</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>1] . دهخدا، علي اكبر، لغت نامه، مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، دوم، 1377 ش، ج 3، ص 3385.&lt;br /&gt;[2] . مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، صدرا، اول، 1370ش، ج 3، ص 205.&lt;br /&gt;[3] . محمدي اشتهاردي، محمد، بابي گري و بهايي گري،چاپ اول، كتاب آشنا، قم: 1379، ص 39 و محاكمه و بررسي باب و بهاء، دوم، نشر كتاب سراي سعادت، تهران، 1328 ش؛ ج 1، ص 33 ـ 34، افراسيابي بهرام، بهائيت به روايت تاريخ، اول، نشر پرستش، تهران، 1366، ص 15.&lt;br /&gt;[4] . محمدي اشتهاردي، محمد. بابي گري و بهايي گري، ص 41.&lt;br /&gt;[5] . همان، ص 62.&lt;br /&gt;[6] . حسيني طباطبايي، مصطفي، ماجراي باب و بهاء، روزنه، چاپ دوم، تهران، ص 133.&lt;br /&gt;[7] . همان، ص 132. </dc:description>
                
                        <dc:description>1. علي نصري، اصول دوازده گانه بهائيت.,2. سيد سعيد زاهد زاهداني، بهائيت در ايران.,3. جواد تهراني، بهايي چه مي گويد؟</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>باب, سید علی‌ محمد شیرازی (موسس بابیه), ‎۱۲۳۶ق.شیراز#‎۱۲۶۶ق.تبریز</dc:creator>
                    
                        <dc:creator>نوری طبرسی, میرزا حسین بن محمدتقی (محدث نوری، صاحب &#171;مستدرک الوسائل&#187; به عربی و &#171;نجم ثاقب در احوال امام غایب علیه‌السلام&#187; به فارسی، محدث و رجالی بزرگ شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری), 1254ق./1217ش. قریه یالواز، نور، ایران ##1320ق./1281ش. نجف، عراق (آرامگاه: نجف)</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>