ارسطو و فلاسفه مسلمان چه دیدگاهی نسبت به عدالت دارند؟ عدالت اجتماعی عدالت فردی کرامت انسانی آراء شناسی خواجه نصیرالدین طوسی مرتضی مطهری امام خمینی (روح الله الموسوی الخمینی) خواجه نصیرالدین طوسی مرتضی مطهری اصطلاحنامه فلسفه عدالت(فقه) فضایل اخلاقی امام خمینی ارسطو ابوحامد غزالی طوسی شمس الدین محمد شهرزوری ابن مسکویه Persian [1]. شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغة، محقق، صبحی صالح، حکمت 437، ص 553، قم، هجرت، چاپ اول، 1414ق.<br />[2]. «العَدْل: الحکم بالاستواء. و یقال للشَّى‏ء یساوى الشى‏ء: هو عِدْلُه‏»؛ ابن فارس، أحمد، معجم مقاییس اللغة، ج 4، ص 246 – 247، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، 1404ق.<br />[3]. زمخشرى، محمود بن عمر، مقدمة الأدب‏، ص 186، مؤسسه مطالعات اسلامی دانشگاه تهران‏، چاپ اول؛ لغت نامه دهخدا، واژه «عدالت».<br />[4]. مصطفوى، حسن‏، التحقیق فى کلمات القرآن الکریم، ج ‏8، ص 55، بیروت، قاهره، لندن‏، دار الکتب العلمیة، مرکز نشر آثار علامه مصطفوی،‏ چاپ سوم.<br />[5]. «العَدل: الإنصاف»؛ موسى، حسین یوسف‏، الإفصاح‏، ج 1، ص 242، قم، مکتب الاعلام الاسلامی‏، چاپ چهارم.<br />[6]. ارسطو، علم الاخلاق الى نیقوماخوس، ج ‏1، ص 175، قاهره، دار صادر، چاپ اول، بی‌تا. <br />[7]. همان، ج ‏1، ص 189،<br />[8] . همان، ج ‏2، ص 60 – 61.<br />[9]. همان‏، ج ‏2، ص 55. <br />[10]. همان، ج ‏2، ص 62.<br />[11]. ر.ک: همان، ج ‏2، ص 62 – 77.<br />[12]. عنایت، حمید، بنیاد فلسفه سیاسی در غرب(از هراکلیت تا هابز)، با مقدمه و اهتمام، مصدق، حمید، ص 111 – 112، تهران، دانشگاه تهران، 1351ش.<br />[13]. صلیبا، جمیل، صانعی دره بیدی، منوچهر، فرهنگ فلسفی، ص 461، تهران، انتشارات حکمت، چاپ اول، 1366ش.<br />[14]. همان، ص 461.<br />[15]. ابن مسکویه، أبو علی أحمد بن محمد، تهذیب الأخلاق و تطهیر الأعراق، ص 128، بی‌جا، مکتبة الثقافة الدینیة، چاپ اول، بی‌تا.<br />[16]. غزالى، محمد بن محمد، إحیاء علوم الدین‏، ج ‏8، ص 97، بیروت، دار الکتب العربى‏، چاپ اول، بی‌تا.<br />[17]. همان، ج ‏8، ص 98 – 99.<br />[18]. نصیر الدین طوسى، محمد بن محمد، اخلاق ناصرى، ص 72، تهران، علمیه اسلامیه، چاپ اول، بی‌تا.‏<br />[19]. همان، ص 95.<br />[20]. همان، ص 96.<br />[21]. شهرزوری، شمس الدین، رسائل الشجرة الالهیة فى علوم الحقایق الربانیة، مقدمه، تصحیح، تحقیق، حبیبی، نجفقلى، ص 479 – 480، تهران، مؤسسه حکمت و فلسفه ایران، چاپ اول، 1383ش.<br />[22]. کاشانی، کمال الدین عبد الرزاق، مجموعه رسائل و مصنفات، مقدمه، تصحیح، تعلیق، هادى زاده، مجید، ص 347، تهران، میراث مکتوب، چاپ دوم، 1380ش.<br />[23]. خمینی، سید روح الله‏، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، ص 147، قم، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى(ره)، چاپ هفتم، 1382ش. <br />[24]. مطهری، مرتضی، مجموعه ‏آثار، ج ‏1، ص 78 – 80، تهران، انتشارات صدرا. text ارسطو, معلم اول (Aristotélēs،فیلسوف مشائی یونانی), 384 ق.م#322 ق.م مسکویه رازی, ابوعلی احمد بن محمد بن یعقوب (Abū ʿAlī Miskawayh؛ فیلسوف، ادیب، مورخ و منشی آل بویه، تشیع فلسفی), 326؟ق.ری،ایران#421؟ق.اصفهان،ایران غزالی طوسی , ابو حامد محمد‎ بن محمد Abū Ḥāmid Muḥammad ibn Muḥammad aṭ-Ṭūsiyy al-Ġaz(z)ālīy(امام محمد غزالی، از معروفترین علمای اسلام، متکلم اشعری، ضد فلسفه، طرفدار منطق، شافعی مذهب، از متصوفه و عرفای قرن پنجم هجری، جامع معقول و منقول، رئیس جامع نظامیه بغداد) , 450ق/437ش./1059م. طوس، خراسان رضوی# # 505ق/490ش./1112م. طوس، خراسان رضوی خواجه نصیر الدین طوسی, محمد بن محمد (فیلسوف و متکلم ایرانی سده هفتم، موسس کلام فلسفی، شیعه امامی), 579ق./1201م.توس،ایران-# # 672ق./1274م.کاظمین،عراق مطهری , مرتضی Murtaḍā Muṭahharī (فیلسوف، متکلم، مفسر و اندیشمند معاصر), 1298ش. فریمان، خراسان رضوی #1358 ش. تهران خمینی, روح الله (امام خمینی، فقیه، عارف و فیلسوف معاصر،اولین رهبر و بنیان‎گذار جمهوری اسلامی ایران), 1281ش.خمین#1368ش.تهران question and answer