
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>ویژگى هاى کلّى توقیعات فقهى چیست؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>توقیع</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توقیع حضرت ولی عصر (عج)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توقیعات امام مهدی(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توقیع امام زمان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مهدویت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>توقیعات امام زمان(عج)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ژ. امام دوازدهم(حضرت امام عصر عج)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>&lt;br /&gt;[۱] الغيبة : ص ۲۸۵.&lt;br /&gt;[۲] ر . ك : كمال الدين: ص ۴۸۴؛ الغيبة: ص ۲۹۱.&lt;br /&gt;[۳] استاد معظّم ، آية اللَّه سيّد موسى شبيرى زنجانى - دام ظلّه - ، اشاره دارد كه معلوم نيست التأديب ، چه كتابى است و مؤلّف آن چه كسى است (جرعه اى از دريا: ج ۱ ص ۱۷۵)؛ ولى به نظر مى رسد كه اين كتاب ، همان التأديب ، نوشته محمّد بن احمد بن عبد اللَّه بن مهران ، معروف به &#171;ابن خانبه&#187; است كه از آن به نام &#171;يومٌ و ليلة&#187; نيز نام برده شده است و به نقل نجاشى ، وقتى گروهى از شيعيان ، در نامه اى از امام عسكرى(ع) درخواست نگارش يا ارسال كتابى كردند كه مبناى عمل آنان باشد ، ايشان ، كتابى را فرستاد و بعد با مقابله با كتاب &#171;ابن خانبه&#187; ، معلوم شد همان است (رجال النجاشى: ص ۹۱ و۳۴۶ ، فهرست كتب الشيعة و اُصولهم: ص ۶۳ - ۶۴) و همين مى توانسته زمينه بررسى جناب حسين بن روح را فراهم سازد. ابن خانبه ، از غلامان يونس بن عبد الرحمان بود و خود يونس نيز كتابى با عنوان يومٌ و ليلة داشته كه بر امام عسكرى(ع) عرضه شده و ايشان پس از ملاحظه ، همه آن را تأييد كرده است؛ كتابى كه به تأييد امام جواد(ع) نيز رسيده بوده است (ر.ك: وسائل الشيعة: ج ۱۸ ص ۷۲ - ۷۱ ، ح ۷۴ ، ۷۵ و ۸۰) .&lt;br /&gt;[۴] جرعه اى از دريا: ج ۱ ص ۱۷۴ - ۱۷۳.&lt;br /&gt;[۵] ر.ك: كمال الدين: ص ۹۳.&lt;br /&gt;[۶] از جمله ر. ك: ج ۴ ص ۳۷۸ ح ۷۲۸ .&lt;br /&gt;[۷] قاسم بن علا ، كسى است كه عمرى دراز كرده و با امام هادى(ع) و امام عسكرى(ع) ديدار داشته و وكيل ولىّ عصر(ع) در منطقه خود بوده است. وى افتخار ديدار با امام(ع) را يافته و روز رحلتش را از امام(ع) نشيده بود.&lt;br /&gt;[۸] ر. ك: ج ۴ ص ۴۱۱ ح ۷۴۳ .&lt;br /&gt;[۹] ر. ك: حياة الشيخ محمّد بن يعقوب الكلينى: ص ۲۹۷.&lt;br /&gt;[۱۰] ر . ك : ج ۳ ص ۳۴۸ ح ۶۲۷.&lt;br /&gt;[۱۱] براى آگاهى از تلاش حكومت براى دستيابى به ناحيه مقدّسه ، براى نمونه ر. ك: الكافى: ج ۱ ص ۵۲۵ ، ح ۳۰ . نيز ، براى مواظبت زياد نايبان در پنهان داشتن مكان امام(ع) ، ر . ك : ج ۵ ص ۵۷ ح ۷۹۱ ، الكافى: ج ۱ ص ۳۳۳.&lt;br /&gt;[۱۲] چنان كه استاد محترم ، آية اللَّه سيّد موسى شبيرى زنجانى ، در باره توجيه يكى از توقيع ها خاطرنشان كرده است كه : امام(ع) نمى خواسته جواب واقعى پرسش را بدهد و در جواب سؤالات مكتوب كه به دست افراد مختلف مى افتاده است ، خيلى احتياط مى شد ، كه يك وقت مشكلى براى اشخاص پيدا نشود. لذا ايشان در آن پاسخ ، تعبير صريح نكرده است و نمى خواسته جواب بدهد (ر.ك: كتاب النكاح: ج ۸ ص ۲۴۸۰).&lt;br /&gt;[۱۳] ر.ك: ج ۳ ص ۳۲ ح ۴۹۵.&lt;br /&gt;[۱۴] ر . ك : ج ۳ ص ۳۶۷ ح ۶۳۷ .&lt;br /&gt;[۱۵] ر . ك : ج ۳ ص ۳۹۳ ح ۶۵۳.&lt;br /&gt;[۱۶] ر . ك : ج ۳ ص ۳۹۱ ح ۶۵۱.&lt;br /&gt;[۱۷] ر . ك : ج ۴ ص ۳۸۵ ح ۷۲۹.&lt;br /&gt;[۱۸] ر . ك : الغيبة : ص ۲۹۵ - ۲۹۶.&lt;br /&gt;[۱۹] ر.ك: الكافى: ج ۱ ص ۵۱۴ - ۵۲۵.&lt;br /&gt;[۲۰] ر.ك: الكافى: ج ۱ ص ۳۲۹ - ۳۳۰.&lt;br /&gt;[۲۱] الغيبة: ص ۳۵۴.&lt;br /&gt;[۲۲] الاحتجاج: ج ۱ ص ۱۴.&lt;br /&gt;[۲۳] بحار الأنوار: ج ۱ ص ۲۸.&lt;br /&gt;[۲۴] وسائل الشيعة: ج ۳۰ ص ۱۹۱ و ۱۹۳.&lt;br /&gt;[۲۵] ر.ك: وسائل الشيعة: ج ۳۰ ص ۱۴۳.&lt;br /&gt;[۲۶] جناب عثمان بن سعيد از يازده سالگى در خدمت امام هادى(ع) بوده و طبعاً فرزندش محمّد را - كه بعداً بيش از چهل سال وكالت ولىّ عصر(ع) را بر عهده داشت - ، بايد خانه زاد آن بزرگواران و از نزديك ترين افراد به آنان شمرد.&lt;br /&gt;[۲۷] جرعه اى از دريا: ج ۱ ص ۱۷۳.&lt;br /&gt;[۲۸] المعتبر: ج ۲ ص ۶۲.&lt;br /&gt;[۲۹] ر . ك : ج ۳ ص ۳۳۸ ح ۶۱۸ .&lt;br /&gt;[۳۰] جرعه اى از دريا: ج ۱ ص ۱۷۳.&lt;br /&gt;[۳۱] چنان كه به رغم اعتقاد و اعتماد عمومى جامعه شيعى ، بويژه عالمان و فقيهان به استناد توقيعات ولىّ عصر(ع) ، يكى از معاصران در باره يك توقيع كه وجود دو روايت در موضوع پرسش شده و نوعى ترديد اوّليه را مى رساند ، نظر داده است كه در اين توقيع و موارد مشابه ، جناب حسين بن روح در مواقعى كه به امام(ع) دسترس نداشته ، بر پايه احاديث موجود ، فتوا مى داده است(!) (ر.ك: بحار الأنوار: ج ۸۲ ص ۱۸۲ ، پانوشت مصحّح).&lt;br /&gt;[۳۲] ر.ك: الغيبة: ص ۳۶۳. &lt;br /&gt; </dc:description>
                
                        <dc:description>منبع : دانشنامه امام مهدی(ع) جلد چهارم سال انتشار : 1393 از صفحه 240 تا صفحه 321</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام دوازدهم (امام عصر عج), امام مهدی؛ حجت بن حسن(ع), 255ق.#</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
