
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا شیوه اى براى تشرّف به حضور امام مهدی(ع) ـ با شناخت او نه به صورت نا آشنا ـ ارائه شده است؟ این شیوه ها چه اندازه معتبرند؟ و بر فرض وجود و اعتبار، چگونه با این گفته که دیدار امام در روزگار غیبت ، غیر قابل پیش بینى است، سازگار مى شوند؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>رؤیت امام مهدی(ع)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ارتباط با امام زمان</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ملاقات امام زمان (عج)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مهدویت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ژ. امام دوازدهم(حضرت امام عصر عج)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>&lt;br /&gt;[۱] ر. ك : بحار الأنوار: ج ۸۳ ص ۶۱ ح ۶۹ (به نقل از : اختيار المصباح) . نيز ، ر . ك : مكارم الأخلاق : ص ۲۸۴ .&lt;br /&gt;[۲] ر. ك: تبصره الولى فى من رأى القائم المهدى عليه السلام ، سيّد هاشم بحرانى ؛ النجم الثاقب ، ميرزا حسين نورى ؛ ياقوت الأحمر فى من رأى الحجة المنتظر، على اكبر نهاوندى؛ ديدار با امام زمان در مكّه و مدينه ، محمدحسن ضرّابى .&lt;br /&gt;[۳] ميرزا حسين نورى نيز پس از ذكر حكايات تشرّف به خدمت امام مهدى عليه السلام ، به اين نكته اشاره نموده كه مداومت بر عمل نيك و عبادات مشروعه و انابه و تضرّع ، از اسباب قريبه ديدار است (النجم الثاقب : ص ۶۵۶) .&lt;br /&gt;[۴] ر. ك: ص ۲۹۷ (فصل پنجم/ارتباط شاگرد ميرزا محمّد اصطهباناتى)، كيمياى محبت: ص ۲۹ (اين كتاب ، شرح زندگانى و كرامت هاى شيخ رجبعلى نكوگويان ، مشهور به خيّاط است) .&lt;br /&gt;[۵] ر. ك: ج ۶ ص ۲۳۲ ح ۱۰۸۲ ، بحار الأنوار : ج ۸۶ ص ۶۱ ح ۶۹ .&lt;br /&gt;[۶] مكارم الأخلاق : ص ۲۸۴ .&lt;br /&gt;[۷] ر. ك : مصباح المتهجّد: ص ۴۸ ، فلاح السائل : ص ۱۶۸، الدعوات ، راوندى : ص ۱۳۴.&lt;br /&gt;[۸] ر. ك: ج ۶ ص ۷۷ ح ۱۰۳۹ .&lt;br /&gt;[۹] الاختصاص: ص ۹۰ ح ۳۲ .&lt;br /&gt;[۱۰] المصباح (جنّة الامان الواقيه و جنّة الايمان الباقيه): ص ۴۹ .&lt;br /&gt;[۱۱] گفتنى است كه اين دعا براى ديدار درگذشتگان در عالم رؤياست و كفعمى در جايى ديگر (المصباح : ص ۴۷) به اين نكته اشاره نموده و سيّد ابن طاووس در كتاب فلاح السائل (ص ۲۸۶) با تفاوت هايى آن را گزارش كرده است.&lt;br /&gt;[۱۲] براى آگاهى از اين راه كارها ، ر. ك : النجم الثاقب : ص ۶۶۵ و ۶۶۶.&lt;br /&gt;[۱۳] زمزم عرفان : ص ۳۵۹ (يادداشت ۲) ، كيمياى محبت : ص ۱۹۰ - ۱۹۱ و ۲۲۳ . &lt;br /&gt; </dc:description>
                
                        <dc:description>منبع : دانشنامه امام مهدی(ع) بر پایه قرآن ، حدیث و تاریخ جلد پنجم سال انتشار : 1393 از صفحه 179 تا صفحه 202</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام دوازدهم (امام عصر عج), امام مهدی؛ حجت بن حسن(ع), 255ق.#</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
