
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>اگر از کسی بد گویی کنیم که مخاطب او را نمی‌شناسد و بعدا او را خواهد شناخت. آیا چنین عملی منجر به غیبت می‌شود یا خیر؟ در مورد مسائل سیاسی که افراد مشخص و سران مملکتی مورد نظر هستند و روزنامه‌ها و... می‌نویسند و در برخی محافل نقل قول هایی می‌شود چه حکمی دارد،‌ آیا غیبت هست یا خیر؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>دوری از رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>غیبت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>رذایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>غیبت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامدهای غیبت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>آثار فردی غیبت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فواید غیبت نکردن</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>پیامدهای اجتماعی غیبت</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>حرمت غیبت </dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . مكارم شيرازي، ناصر، اخلاق در قرآن، ‌انتشارات مدرسة امام علي بن ابيطالب ـ عليه السّلام ـ ، 1380، ج3، ص107.,[2] . انصاري، مكاسب، انتشارات المؤتمر، 1405 هـ. ق، ج1، ص41.,[3] . مجتهدي تهراني،  احمد، رسالة محرم و نامحرم، انتشارات مؤسسه در راه حق، 1368، ص 97.,[4] . حجرات/12.,[5] . نراقي، جامع السعادات، مطبعه الزهرا في النجف، 1368، ج2، ص303.,[6] . مجتهدي تهراني، احمد، رسالة محرم و نامحرم، انتشارات مؤسسه در راه حق، 1368، ص 122.,[7] . مكارم شيرازي، ناصر، اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه امام علي بن ابيطالب، 1380، ج3، ص 129.,[8] . همان، ص 124.</dc:description>
                
                        <dc:description>1. محمد رضا مهدوي كني، نقطه‌هاي آغاز در اخلاق عملي، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1374.,2. احمد مجتهد تهراني، رساله محرم ونامحرم و گناهان كبيره، انتشارات مؤسسه در راه حق، 1368.,3. معراج العاده؛ ملا احمد نراقي؛ قم، هجرت.,4. گناهان كبيره؛ شهيد دستغيب شيرازي.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>gateway for meanings</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>