با وجود اینکه ائمه معصومین علیهم السلام از علم غیب برخوردار بودند؛ پس چرا گاهى انگور یا خرما یا دیگر اشیاى مسموم را تناول کرده و به شهادت می‌رسیدند؟ علم غیب امامان امامت علم غیب امام Persian پی نوشت:<br />1. صافى گلپایگانى، معارف دین، ج 1، ص 121.<br />2. اصول کافى، ج1، «باب ان الائمه: یعلمون علم ماکان و ما یکون ...» ؛ بحارالانوار، ج 16، باب 14.<br />3. اصول کافى، ج1، «باب ان الائمه اذا شاؤا ان یعلموا علموا»؛ بحارالانوار، ج 26، ص 56، 116 و 117.<br />4. محمد رضا مظفر، علم امام، ترجمه و مقدمه على شیروانى، ص73؛ قابل ذکر است مظفر این پاسخ را به عنوان یک احتمال ذکر می‌کند، ولى آن را نمی‌پذیرد.<br />5. علامه طباطبایى، المیزان، ج18، ص194. وى این را به عنوان یک قول نقل کرده است.<br />6. براى توضیح بیشتر ر.ک:<br />الف. سید محمد حسین طباطبایى، تفسیر المیزان، ج18، ص192؛ ج13، ص72و74؛ ج19، ص92؛ ج12، ص144؛ ج 4، ص28؛<br />ب. همو، معنویت تشیع، مقاله علم امام، ص215؛<br />ج. محمد حسین رخشاد، در محضر علامه طباطبایى، ص121. text question and answer