
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>آیا صحت دارد که سادات فقط باید جلوی پای سادات بلند شوند و نه دیگران؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>سادات</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>فضایل اخلاقی</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>احترام به سادات</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . دهخدا، علي اكبر، لغت نامه دهخدا.&lt;br /&gt;[2] . آموزش فقه، 72 درس احكام، قم، انتشارات الهادي، چاپ دهم، 1379 ش، ص 267.&lt;br /&gt;[3] . در سيرة علماء دين ما نيز چنين بوده كه آنها به سادات احترام وافر مي گذاشتند. بر او تقدم نمي جستند، پشت به او نمي كردند و پيش او پا دراز نمي كردند و مكرراً به سادات توصيه مي كردند كه براي خود نشانه اي (مثل شال يا كلاه) داشته باشند تا سيادت آنها ظاهر باشد تا به آنها بي احترامي نشود و آنها نيز ما را به ياد ائمه _ عليهم السلام _ بيندازند.&lt;br /&gt;[4] . حج/32.&lt;br /&gt;[5] . امام صادق _ عليه السلام _ جلوي هشام بن حكم تمام قد بلند مي شدند. وقتي مردم به ايشان اعتراض كردند و گفتند كه او جوان است و شما مسن تر هستيد، امام فرمودند: ايشان اهل علم و معرفت و كمال اخلاقي است.&lt;br /&gt;[6] . مختاري، رضا، سيماي فرزانگان، قم، دفتر تبليغات اسلامي، چاپ چهارم، 1372 ش، ص 297.&lt;br /&gt;[7] . طباطبائي، سيد محمدحسين، سنن النبي، ترجمه عباس عزيزي، نشر صلاة، چاپ اول، 1382 ش، ص 119. </dc:description>
                
                        <dc:description>1. تاريخ چهارده معصوم، علامه مجلسي، نشر سرور، (بخشش فضائل و آداب مربوط به هر امام),2. سنن النبي، علامه سيد محمدحسين طباطبائي، نشر صلاة.</dc:description>
                   
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
