پیامبران اولوالعزم و صاحب شریعت چه کسانى هستند؟ آیا تمام پیامبران اولوالعزم، صاحب کتاب بوده اند؟ پیامبران اولوالعزم نبوت ویژگی انبیای اولوالعزم پیامبران اولوالعزم انبیای اولوالعزم کتاب پیامبران اولوالعزم Persian پی نوشتها:,[1]. احقاف، 35.,[2]. در تفسير مجمع البيان ج9، ص 143، اين نظريه به بيشتر مفسران نسبت داده شده است. نيز ر.ك: روح البيان، ج 8، ص 494.,[3]. سيوطى، الدر المنثور، ج7، ص 455.,[4]. آلوسى در روح المعانى، ج26، ص 34، اين تفسر را از حسن بن فضل نقل مى كند.,[5]. همان مدرك، ص 35. نيز ر.ك: مجمع البيان، ج9، ص 143؛ الدرالمنثور، ج7، ص 455؛ روح البيان، ج8، ص 494.,[6]. همان.,[7]. برخى از اشكال ها را آية الله مكارم شيرازى در پيام قرآن، (ج 7، ص 362) آورده است,[8]. اين برترى در روايتى (برترى در علم) از امام صادق(عليه السلام) بيان شده است. (بحارالانوار، ج 17، ص 145).,[9]. اين ويژگى در روايتى از امام سجاد(عليه السلام) وارد شده است. «بعثوا إلى شرق الأرض و غربها، جنها و إنسها.» (بحارالانوار، ج11، ص 33).,[10]. طه، 115. در تفسير اين آيه از امام باقر(عليه السلام) روايت شده است: خداوند از آدم(عليه السلام) در ارتباط با محمد و اهل بيتش(عليهم السلام)پيمان گرفت، ولى او در اين پيمان داراى عزم -و تلاش و كوشش- نبود؛ اما پيامبران اولوالعزم در اين پيمان عزمى راسخ داشتند؛ لذا آنان را اولوالعزم ناميدند. (بحارالانوار ج11، ص 35 و 112).,[11]. ويژگى اول و سوم و چهارم از روايات بسيارى استفاده مى شود؛ از جمله:,امام رضا(عليه السلام) فرمود: اولوالعزم را چنين لقبى دادند، چون داراى اراده ى استوار و شريعت هاى مستقل بودند؛ يعنى هر پيامبرى كه پس از نوح آمد، بر شريعت او و تابع كتاب او بود، تا زمان ابراهيم خليل فرا رسيد و همه پيامبران هم عصر ابراهيم و پس از او، بر شريعت ابراهيم و تابع كتاب او بودند. چون زمان موسى فرا رسيد، همه پيامبران معاصر موسى و پس از او بر شريعت او و تابع كتاب او بودند تا روزگار عيسى فرا رسيد؛ پيامبران زمان عيسى و پس از او نيز تا دوران پيامبر ما ـ محمد(صلى الله عليه وآله) ـ بر شريعت عيسى ا ئ و تابع كتاب او بودند. اين پنج پيامبر، صاحبان عزم و بالاترين انبيا و رسولان بوده اند، و آيين محمد تا روز قيامت نسخ نمى گردد.... (ر.ك: شيخ صدوق، علل الشرايع، ص 123 ـ 122؛ بحار الانوار، ج11، ص 34ـ35).,ويژگى سوم نيز از آيه اى كه در ابتداى پاسخ مطرح شد، استفاده مى شود.,[12]. ر.ك: بحار الانوار، ج11، ص 35. علامه مجلسى اين تعداد را از روايات مستفيض شيعه و روايات اهل سنت نقل مى كند.,[13]. مجمع البيان، ج9، ص 143.,[14]. روح المعانى، ج 26، ص 35.,[15]. ر.ك: پيام قرآن، ج7، ص 363. text question and answer