
<metadata xmlns="http://example.org/myapp/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://example.org/myapp/ http://example.org/myapp/schema.xsd" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
    
             <oai_dc:dc 
                 xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" 
                 xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
                 xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" 
                 xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ 
                 http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">

                <dc:title>بنده خیلی سعی می‌کنم واجبات و محرمات الهی را رعایت کنم، اما مدتی است حس می‌کنم خیلی توفیقات از من سلب شده است، مثل مجالس روضة امام حسین و ... و دیگر مثل گذشته حال مناجات را ندارم، این موضوع به شدّت مرا آزار می‌دهد و از این که نمازهایم بی‌روح شده خسته شده‌ام لطفاً مرا راهنمایی کنید که چگونه این حالات را برطرف نمایم و عشق به مناجات را در دل خودم تقویت نمایم؟</dc:title>
                

                
                
                        <dc:subject>مبارزه با نفس</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مناجات (دعا)</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>دعا و مناجات</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>تهذیب نفس</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>مجاهده</dc:subject>
                
                    
                
                        <dc:subject>ث. امام سوم(حضرت امام حسین ع)</dc:subject>
                
                    

                
                        <dc:language>Persian</dc:language>
                    

                
                
                <dc:description>[1] . مجلسي، بحارالانوار، بيروت، دار احياء التراث العربي، چاپ دوم، 1403، هـ . ق، ج75، ص 377.&lt;br /&gt;[2] . مائده/87.&lt;br /&gt;[3] . عزيزي تهراني، علي اصغر، حضور قلب در نماز، قم، دفتر تبليغات اسلامي، چاپ چهارم، 1380 ص 20.&lt;br /&gt;[4] . ثقه السلام كليني اصول كافي، ترجمة آيت الله كمره‌اي، انتشارات اُسوه، چاپ دوم، 1372.&lt;br /&gt;[5] . محمدي ري شهري، محمد، كيمياي محبّت، قم، دار الحديث، چاپ هفدهم، 1382، ص 217.&lt;br /&gt;[6] . انسان/8 و 9.&lt;br /&gt;[7] . كيمياي محبّت، ص 185، براي مطالعة بيشتر به صفحات 224 و 230 رجوع كنيد.&lt;br /&gt;[8] . حضرو قلب در نماز، ص 80.&lt;br /&gt;[9] . در مورد پرخوري رجوع كنيد به همان، ص 82.&lt;br /&gt;[10] . بحارالانوار، ج 68، ص 281.&lt;br /&gt;[11] . حضور قلب در نماز، ص 98.&lt;br /&gt;[12] . بحارالانوار، ج81، ص 230.&lt;br /&gt;[13] . اصول كافي، ج5، ص 378، روايت سوم.&lt;br /&gt;[14] . محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحكمة، قم، دارالحديث، چاپ اول، 1416 هـ .ق، ج2، ص 972، روايت 6438.&lt;br /&gt;[15] . مريم/65.&lt;br /&gt;[16] . حسين پور علويه، محمود اذكار نافعه، قم، انتشارات كريمة اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ ، چاپ اول، 83، ص 14.&lt;br /&gt;[17] . همان، ص 58.&lt;br /&gt;[18] . همان، ص 38.&lt;br /&gt;[19] . همان، ص 15. </dc:description>
                
                
                
                <dc:type>text</dc:type>

                
                        <dc:creator>امام سوم (سید الشهداء), حسین بن علی (ع), 4-۶۱ ق</dc:creator>
                    

                
                        <dc:type>question and answer</dc:type>
                   
                        <dc:type>portal_lib</dc:type>
                   

                

                

                

                

                

                 

                
                
                

            </oai_dc:dc>
        
</metadata>
